Сураи Аль Имран Оят 47 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Марям гуфт: «Эй Парвардигори ман, чӣ гуна маро фарзанде бошад,…

Аль Имран · 47/200

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль Имран

قَالَتْ رَبِّ أَنَّىٰ يَكُونُ لِي وَلَدٌ وَلَمْ يَمْسَسْنِي بَشَرٌ ۖ قَالَ كَذَٰلِكِ اللَّهُ يَخْلُقُ مَا يَشَاءُ ۚ إِذَا قَضَىٰ أَمْرًا فَإِنَّمَا يَقُولُ لَهُ كُن فَيَكُونُ ۝٤٧

🔤 Transliteration

Qaalat Rabbi annaa yakoonu ee waladunw wa lam yamsasnee basharun qaala kazaalikil laahu yakhluqu maa yashaaa`; izaa qadaaa amran fa innamaa yaqoolu lahoo kun fayakoon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Марям гуфт: «Эй Парвардигори ман, чӣ гуна маро фарзанде бошад, дар ҳоле ки одамӣ ба ман даст назадааст?» Гуфт; «Ба он сон, ки Худо ҳар чӣ бихоҳад, меофаринад. Чун иродаи чизе кунад, ба ӯ гӯяд: «Мавҷуд шав!» — пас мавҷуд мешавад.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳо:

أَنَّىٰ: чӣ гуна, чӣ тавр.
يَمْسَسْنِي: ба ман даст расонад, яъне бо ман наздикӣ кунад.
بَشَرٌ: инсон, одам.
قَضَىٰ أَمْرًا: амреро ҳукм кард, яъне ирода кард вуҷуди чизеро.
كُن: бишав.
فَيَكُونُ: пас он мешавад.

Тафсири оят:

Марям (алайҳассалом) бо ҳайрат ва тааҷҷуб гуфт: «Парвардигоро! Чӣ гуна барои ман фарзанде мешавад, ҳол он ки ҳеҷ инсоне ба ман даст нарасондааст ва ман шавҳар надорам?» Вай ин суханро аз сабаби он гуфт, ки дар одати одамон фарзанд танҳо бо падар ба дунё меояд ва ин кор барои вай ғайриоддӣ менамуд. Фаришта ба вай ҷавоб дод: «Ҳамин тавр аст, ки Худованд чизеро, ки бихоҳад, меофарад. Ин кор барои Ӯ ғайриимкон нест. Ӯ метавонад фарзандеро бидуни падар биёфарад, зеро қудрати Ӯ бар ҳама чиз комил аст. Ҳангоме ки Ӯ иродаи офаридани чизеро кунад, танҳо мегӯяд: "Бишав!" ва он фавран мешавад, бидуни монеъ ва бидуни заҳмат.»

Фоидаҳои оят:

Ин оят нишон медиҳад, ки қудрати Худованд бениҳоят аст ва Ӯ бар ҳар чизе, ки бихоҳад, тавоност, ҳатто агар он хилофи одати маъмулӣ бошад.
Одам бояд дар ҳаёти худ ба қудрати бепоёни Худо бовар дошта бошад ва аз раҳмати Ӯ ноумед нашавад.
Ин оят моро ба тафаккур дар бораи азамати Худованд ва сифати «Куну фаякун» (Бишав ва мешавад) даъват мекунад, ки ин боиси афзун шудани имон ва тавозуъ дар баробари Парвардигор мегардад.
Ҳикояти Марям (алайҳассалом) намунаи равшани он аст, ки Худованд метавонад ба бандагони солеҳи худ мӯъҷизаҳо ато кунад ва ин моро ба муҳаббат ба дин ва пайравӣ аз бандагони некӯкор ташвиқ мекунад.
Ин оят ба мо меомӯзад, ки ҳангоми рӯ ба рӯ шудан бо корҳои ғайриоддӣ ё мушкилот, ба Худо таваккал кунем ва ба қудрати Ӯ бовар дошта бошем, зеро Ӯ бар ҳар чизе тавоност.

📜 Оят 45-49 — Сураи Аль Имран

45إِذْ قَالَتِ الْمَلَائِكَةُ يَا مَرْيَمُ إِنَّ اللَّهَ يُبَشِّرُكِ بِكَلِمَةٍ مِّنْهُ اسْمُهُ الْمَسِيحُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ وَجِيهًا فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَمِنَ الْمُقَرَّبِينَ

Фариштагон гуфтанд; «Эй Марям, Худо туро ба калимаи Худ мужда медиҳад: Номи ӯ Масеҳ — Исо писари Марям аст. Дар дунё ва охират обрӯманд ва аз наздикон аст.

46وَيُكَلِّمُ النَّاسَ فِي الْمَهْدِ وَكَهْلًا وَمِنَ الصَّالِحِينَ

Бо мардум ҳамчунон, ки дар бузургӣ, дар гаҳвора сухан мегӯяд ва аз шоистагон аст».

47قَالَتْ رَبِّ أَنَّىٰ يَكُونُ لِي وَلَدٌ وَلَمْ يَمْسَسْنِي بَشَرٌ ۖ قَالَ كَذَٰلِكِ اللَّهُ يَخْلُقُ مَا يَشَاءُ ۚ إِذَا قَضَىٰ أَمْرًا فَإِنَّمَا يَقُولُ لَهُ كُن فَيَكُونُ

48وَيُعَلِّمُهُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَالتَّوْرَاةَ وَالْإِنجِيلَ

Худо ба ӯ китобу ҳикмат ва Тавроту Инҷил меомӯзад.

49وَرَسُولًا إِلَىٰ بَنِي إِسْرَائِيلَ أَنِّي قَدْ جِئْتُكُم بِآيَةٍ مِّن رَّبِّكُمْ ۖ أَنِّي أَخْلُقُ لَكُم مِّنَ الطِّينِ كَهَيْئَةِ الطَّيْرِ فَأَنفُخُ فِيهِ فَيَكُونُ طَيْرًا بِإِذْنِ اللَّهِ ۖ وَأُبْرِئُ الْأَكْمَهَ وَالْأَبْرَصَ وَأُحْيِي الْمَوْتَىٰ بِإِذْنِ اللَّهِ ۖ وَأُنَبِّئُكُم بِمَا تَأْكُلُونَ وَمَا تَدَّخِرُونَ فِي بُيُوتِكُمْ ۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً لَّكُمْ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ

Ва ба пайғамбарӣ бар банӣ-Исроилаш мефиристад», ки ман ба мӯъҷизае аз Парвардигоратон назди шумо омадаам. Бароятон аз лой чизе чун парранда месозам ва дар он медамам, ба амри Худо паррандае шавад ва кӯри модарзодро ва пес гирифтаро шифо медиҳам. Ва ба фармони Худо мурдаро зинда мекунам. Ва ба шумо мегӯям, ки чӣ хурдаед ва дар хонаҳои худ чӣ захира кардаед. Агар аз мӯъминон бошед, инҳо барои шумо нишонаҳои ҳаққонияти ман аст!

← Оят 46 📖 Аль Имран Оят 48 →

Аль ИмранФеҳристи Қуръон

200Оят

MedinanRevelation

47Оят

Тарҷума — Аль Имран 47

Сураи Аль Имран Оят 47 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Марям гуфт: «Эй Парвардигори ман, чӣ гуна маро фарзанде бошад,…

Сураи Оят 47/200 — Сураи Аль Имран آل عمران (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль Имран Гӯш кун, Сураи Аль Имран Тарҷума, Сураи Аль Имран mp3, Сураи Аль Имран pdf. Оят 45–49. Ба Тоҷикӣ: Русский.