سوره روم — آیه 10

معانی کلمات:

• السُّوأَى: به معنای بدترین و زشتترین عاقبت است؛ یعنی دوزخ.
• یستهزئون: مسخره میکردند و به تمسخر میگرفتند.

تفسیر آیه:

سپس سرانجام کسانی که کارهای بد کردند و راه کفر و گناه را پیش گرفتند، بدترین عاقبت و زشتترین فرجام بود؛ زیرا آنها آیات خدا را که بر پیامبرانش نازل شده بود، تکذیب کردند و آنها را به مسخره گرفتند. این عاقبت شوم، نتیجه مستقیم اعمال زشت آنان بود؛ چرا که تکذیب آیات الهی و استهزای آنها، ریشه تمام بدبختیها و شقاوتهای آنان در دنیا و آخرت شد. به عبارت دیگر، کیفر آنان چیزی جز نتیجه اعمال خودشان نبود؛ آنان با انکار حق و تمسخر آیات روشن الهی، راه جهنم را برای خود هموار ساختند و سزای اعمالشان، همان عذاب سخت و جاودانهای بود که بدان گرفتار آمدند.

فواید و پیامهای آیه:

• هر کس در دنیا راه بدی را پیش بگیرد، عاقبت او نیز بد خواهد بود؛ زیرا پاداش اعمال، همواره متناسب با خود اعمال است.
• تکذیب آیات الهی و مسخره کردن آنها، از بزرگترین گناهانی است که انسان را به بدترین سرانجام میرساند.
• استهزای دین و مقدسات، نشانه جهل و غرور انسان است و خداوند هرگز چنین افرادی را بدون کیفر نمیگذارد.
• این آیه هشداری است برای همه انسانها که مراقب اعمال و گفتار خود باشند و آیات الهی را جدی بگیرند تا از عاقبت سوء در امان بمانند.