سوره روم — آیه 11

معانی کلمات:

• یَبْدَأُ الْخَلْقَ: آفرینش را آغاز میکند و موجودات را پدید میآورد.
• یُعِیدُهُ: آن را بازمیگرداند؛ یعنی پس از مرگ و نابودی، دوباره زنده میکند.
• تُرْجَعُونَ: بازگردانده میشوید؛ یعنی به سوی او بازمیگردید.

تفسیر آیه:

الله متعال به تنهایی آغازگر آفرینش همه موجودات است؛ او موجودات را از هیچ و بدون نمونه پیشین خلق کرده است. سپس پس از پایان یافتن عمر جهان و نابودی همه چیز، دوباره آنها را زنده میکند و به حالت نخست بازمیگرداند. این بازآفرینی برای او آسان است، همانگونه که آفرینش نخستین برایش آسان بود. سپس در روز قیامت، همه شما به سوی او بازگردانده میشوید و او به عدل خود، نیکوکاران را به خاطر کارهای نیکشان پاداش میدهد و بدکاران را به خاطر اعمال بدشان مجازات میکند. هیچ کس از این بازگشت و حسابرسی گریزی ندارد.

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه قدرت بیپایان خداوند را یادآور میشود؛ کسی که توانست جهان را از هیچ بیافریند، قطعاً بر بازآفرینی آن نیز تواناست. این حقیقت، ایمان به معاد و روز رستاخیز را در دل انسان تقویت میکند.
• یادآوری بازگشت به سوی خدا، انسان را به حسابرسی از خود و اصلاح اعمالش ترغیب میکند تا در زندگی، راه درست را برگزیند و از گناهان دوری کند.
• این آیه امید را در دل مؤمنان زنده میکند که مرگ پایان همه چیز نیست؛ بلکه آغازی برای زندگی جاودان است که در آن، عدل الهی به طور کامل برقرار میشود و هیچ عمل نیکی بدون پاداش نمیماند.