سوره روم — آیه 53

معانی کلمات:

• الْعُمْی: کورانِ دل، کسانی که بصیرت و هدایت را از دست داده‌اند.
• ضَلَالَتِهِمْ: گمراهی و انحرافشان از راه راست.
• تُسْمِعُ: شنواندنِ سودمند و پذیرفته‌شده.
• مُسْلِمُونَ: فرمانبرداران و تسلیم‌شدگان در برابر فرمان خدا.

تفسیر آیه:

ای پیامبر! تو نمی‌توانی کسانی را که خداوند چشم دلشان را کور کرده و از دیدن حق محرومشان ساخته، به راه راست هدایت کنی و آنان را از گمراهی‌شان بازگردانی. هدایتِ واقعی تنها به دست خداست و تو تنها رسانندهٔ پیام هستی. تو نمی‌توانی سخن خود را به گوش دل کسانی برسانی که از پذیرش حق سرباز زده‌اند؛ بلکه تنها کسانی از گفتار تو بهره می‌برند و آن را می‌پذیرند که به آیات و نشانه‌های ما ایمان آورده‌اند. اینان همان‌ها هستند که در برابر فرمان خدا تسلیم‌اند و با اخلاص، بندگی او را می‌کنند و از دستورهایش پیروی می‌نمایند. پس اندوهگین مباش که هدایتِ کوردلان بر عهدهٔ تو نیست؛ وظیفهٔ تو تنها ابلاغ رسالت است و حساب آنان با خداست.

فواید و پیام‌های آیه:

• هدایتِ حقیقی تنها به دست خداست و پیامبران و مؤمنان تنها وسیلهٔ رساندن پیام‌اند؛ پس نباید در برابر نپذیرفتن حق توسط دیگران، ناامید یا غمگین شد.
• ایمان و تسلیم در برابر خدا، کلیدِ بهره‌مندی از هدایت و شنیدنِ سخن حق است؛ هر که دلش را به روی حقیقت بگشاید، از رحمت الهی بهره‌مند می‌شود.
• این آیه به ما می‌آموزد که در دعوت دیگران، تنها وظیفهٔ ما بیانِ درست و مهربانانهٔ پیام است و نتیجه‌دادن آن به خواست و مشیت الهی بستگی دارد؛ پس باید با صبر و امیدواری به رحمت خدا، به تلاش خود ادامه دهیم.
• تسلیم بودن در برابر فرمان خدا، نشانهٔ ایمان راستین است و مؤمنان واقعی کسانی هستند که با جان و دل، دستورهای الهی را می‌پذیرند و در زندگی خویش به کار می‌بندند.