Sura Lukman — Werset 15

Znaczenie wybranych słów:

• Jāhada – oznacza „usiłowali, starali się, wytężali siły”, czyli rodzice mogą wywierać nacisk i podejmować trud, aby nakłonić dziecko do czegoś.
• Tushrika – „abyś nadawał Mi współtowarzyszy”, czyli popełniał szyrk (bałwochwalstwo, politeizm).
• Anāba – „zwrócił się, powrócił do kogoś”, w tym kontekście oznacza „kto nawrócił się do Allaha, okazując skruchę i posłuszeństwo”.
• Marji' – „powrót, miejsce powrotu”, czyli ostateczny cel każdego stworzenia.

Interpretacja wersetu:

W tym wersecie Allah zwraca się do wierzącego dziecka, które ma rodziców niewierzących lub takich, którzy nakłaniają je do bałwochwalstwa. Jeśli rodzice – nawet z wielkim wysiłkiem i uporem – będą próbować zmusić cię do nadawania Allahowi współtowarzyszy w oddawaniu czci, czyli do szyrku, o którym nie masz żadnej wiedzy (ponieważ jest to fałsz i nie ma na to żadnego dowodu), to nie bądź im posłuszny w tej sprawie. Posłuszeństwo rodzicom nie może bowiem prowadzić do nieposłuszeństwa wobec Stwórcy – nie ma posłuszeństwa stworzeniu w tym, co jest sprzeczne z wolą Boga.

Jednakże – i to jest piękno islamu – nieposłuszeństwo w kwestii wiary nie oznacza zerwania więzi rodzinnych. Allah nakazuje: „Towarzysz im na tym świecie w sposób właściwy”, czyli bądź dla nich dobry, okazuj im szacunek, troszcz się o nich, pomagaj im w sprawach doczesnych, o ile nie wiąże się to z grzechem. Masz obowiązek utrzymywać z nimi dobre relacje, łagodzić ich gniew, a nawet znosić ich przykrości z cierpliwością, nie rezygnując przy tym z własnej wiary.

Następnie Allah kieruje do wierzącego: „Idź drogą tego, kto zwrócił się do Mnie w skrusze” – czyli naśladuj proroków, sprawiedliwych i tych, którzy oddali się Allahowi z całkowitym posłuszeństwem i szczerością. To oni są twoim wzorem, a nie ci, którzy błądzą.

Na koniec Allah przypomina o dniu ostatecznym: „Potem do Mnie powrócicie wszyscy i obwieszczę wam to, co czyniliście” – czyli każdy człowiek powróci do swojego Pana, a wtedy Allah ujawni wszystkie uczynki – dobre i złe – i sprawiedliwie wynagrodzi każdego według jego czynów. To ostrzeżenie i jednocześnie pocieszenie dla wierzącego, który cierpi z powodu rodziców – jego cierpliwość i wytrwałość w wierze nie pozostaną bez nagrody.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Granica posłuszeństwa rodzicom – islam uczy, że szacunek do rodziców jest ogromnym obowiązkiem, ale nie może być ważniejszy niż wiara w jedynego Boga. To pokazuje, że islam jest religią równowagi – łączy miłość do rodziny z absolutnym poddaniem się Bogu.
2. Dobre traktowanie rodziców nawet wtedy, gdy są wrogami wiary – to dowód na to, że islam nie nakazuje nienawiści ani brutalnego zerwania więzi. Wierzący ma być wzorem moralności i dobroci nawet wobec tych, którzy go nie akceptują.
3. Wolność sumienia i niezależność w wierze – nikt nie ma prawa zmuszać drugiego do porzucenia prawdy. Wiara jest sprawą serca i przekonania, a nie przymusu.
4. Nadzieja i pocieszenie – każdy, kto cierpi z powodu swojej wiary, wie, że jego trud nie jest daremny. Allah widzi wszystko i w dniu sądu odda każdemu sprawiedliwość.
5. Wzór do naśladowania – werset wskazuje, że powinniśmy szukać wzorców wśród ludzi prawdziwie nawróconych do Boga, a nie wśród tych, którzy odwracają się od Niego. To uczy nas mądrego wyboru przyjaciół i autorytetów.