Сураи Лукман Оят 15 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Агар он ду ба кӯшиш аз ту бихоҳанд, то чизеро,…

Лукман · 15/34

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Лукман

وَإِن جَاهَدَاكَ عَلَىٰ أَن تُشْرِكَ بِي مَا لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَا ۖ وَصَاحِبْهُمَا فِي الدُّنْيَا مَعْرُوفًا ۖ وَاتَّبِعْ سَبِيلَ مَنْ أَنَابَ إِلَيَّ ۚ ثُمَّ إِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَأُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ۝١٥

🔤 Transliteration

Wa in jaahadaaka `alaaa an tushrika bee maa laisa laka bihee `ilmun falaa tuti`humaa wa saahib humaa fid dunyaa ma`roofanw wattabi` sabeela man anaaba ilayy; summa ilaiya marji`ukum fa unabbi`ukum bimaa kuntum ta`maloon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Агар он ду ба кӯшиш аз ту бихоҳанд, то чизеро, ки намедонӣ чист, бо Ман шарик гардонӣ, итоъаташон накун. Дар дунё бо онҳо ба тарифе писандида зиндагӣ кун ва худ роҳи касонеро, ки ба даргоҳи Ман бозмегарданд, дар пеш гир. Бозгашти ҳамаи шумо ба сӯи Ман аст ва Ман аз корҳое, ки мекардаед, огоҳатон мекунам.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои муҳим:

جَاهَدَاكَ: кӯшиш карданду талош намуданд, яъне падару модар туро бо исрор ва фишор водор карданд.
تُشْرِكَ بِي: ба Ман шарик овардан, яъне чизеро дар ибодат шарики Аллоҳ созӣ.
مَا لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ: чизе, ки ту ба он илм надорӣ, яъне ҳеҷ далеле бар ҳаққонияти он нест.
صَاحِبْهُمَا: бо онҳо ҳамнишинӣ ва муошират кун.
مَعْرُوفًا: ба таври некӯ ва шоиста.
أَنَابَ إِلَيَّ: ба сӯи Ман рӯй овард ва тавба кард.
مَرْجِعُكُمْ: бозгашти шумо.

Тафсири оят:

Аллоҳи Таъоло дар ин оят ба фарзанди мӯъмин ҳукм мекунад, ки агар падару модар туро бо ҳар гуна кӯшиш ва фишор водор кунанд, ки ба Аллоҳ шарик оварӣ — яъне чизеро, ки ҳеҷ далеле бар ибодати он надорӣ, ба Ӯ шарик созӣ — пас дар ин кор ба онҳо итоат накун. Зеро итоат аз махлуқ дар маъсияти Холиқ ҷоиз нест. Аммо бо вуҷуди ин, Аллоҳ фармуд, ки дар умури дунё бо онҳо ба таври некӯ ва шоиста муошират кун: ба онҳо неки кун, силаи раҳм намо ва эҳсон кун дар чизҳое, ки гуноҳ нест. Ва ту — эй фарзанди мӯъмин — роҳи касеро пайравӣ кун, ки ба сӯи Ман рӯй оварда ва тавба кардааст, яъне роҳи Паёмбар (с) ва ёронаш, ки ба тавҳид ва тоат рӯй оварданд. Сипас бозгашти ҳамаи шумо танҳо ба сӯи Ман аст дар рӯзи қиёмат, ва Ман шуморо аз он чизҳое, ки дар дунё мекардед, огоҳ мекунам ва ҳар як амалкунандаро мувофиқи амалаш ҷазо медиҳам.

Фавоиди ин оят:

Ин оят нишон медиҳад, ки тоат аз волидон дар ҳар чизе нест, балки дар маъсияти Холиқ тоат нест. Ин қоидаи муҳими исломӣ аст, ки ҳаққи Холиқ бар ҳаққи махлуқ муқаддам аст.
Ислом дини меҳрубонӣ ва адолат аст: ҳатто вақте ки волидон ба куфр даъват кунанд, фарзанд бояд бо онҳо ба некӣ муошират кунад ва силаи раҳмро қатъ накунад. Ин нишон медиҳад, ки ислом ба хонавода ва робитаҳои хешовандӣ аҳамияти калон медиҳад.
Оят моро ба пайравӣ аз роҳи касоне даъват мекунад, ки ба сӯи Аллоҳ рӯй овардаанд — яъне роҳи анбиё ва солеҳон. Ин ба мо ёрӣ медиҳад, ки дар зиндагӣ роҳи дурустро интихоб кунем.
Дар оят ёдоварӣ шудааст, ки бозгашти ҳама ба сӯи Аллоҳ аст ва Ӯ аз ҳамаи амалҳои мо огоҳ аст. Ин боиси он мешавад, ки инсон ҳамеша бо худ ҳисоб кун ва амалҳои нек анҷом диҳад.
Ин оят ба мо меомӯзад, ки ҳатто дар шароити душвор ва фишор аз ҷониби наздикон, имон ва тавҳиди худро нигоҳ дорем ва аз роҳи рост набаройем. Ин боиси қавӣ шудани имон ва устувории мо дар дин мегардад.

📜 Оят 13-17 — Сураи Лукман

13وَإِذْ قَالَ لُقْمَانُ لِابْنِهِ وَهُوَ يَعِظُهُ يَا بُنَيَّ لَا تُشْرِكْ بِاللَّهِ ۖ إِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيمٌ

Ва Луқмон ба писараш гуфт ва ӯро панд медод, ки эй писараки ман, ба Худо ширк маёвар, зеро ширк зулмест бузург.

14وَوَصَّيْنَا الْإِنسَانَ بِوَالِدَيْهِ حَمَلَتْهُ أُمُّهُ وَهْنًا عَلَىٰ وَهْنٍ وَفِصَالُهُ فِي عَامَيْنِ أَنِ اشْكُرْ لِي وَلِوَالِدَيْكَ إِلَيَّ الْمَصِيرُ

Одамиро дар бораи падару модараш супориш кардем. Модараш ба ӯ томила шуд ва ҳар рӯз нотавонтар мешуд ва пас аз ду сол аз шираш бозгирифт. Ва супориш кардем, ки Марову падару модаратро шукр гӯй, ки бозгашти ту назди ман аст.

15وَإِن جَاهَدَاكَ عَلَىٰ أَن تُشْرِكَ بِي مَا لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَا ۖ وَصَاحِبْهُمَا فِي الدُّنْيَا مَعْرُوفًا ۖ وَاتَّبِعْ سَبِيلَ مَنْ أَنَابَ إِلَيَّ ۚ ثُمَّ إِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَأُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ

16يَا بُنَيَّ إِنَّهَا إِن تَكُ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِّنْ خَرْدَلٍ فَتَكُن فِي صَخْرَةٍ أَوْ فِي السَّمَاوَاتِ أَوْ فِي الْأَرْضِ يَأْتِ بِهَا اللَّهُ ۚ إِنَّ اللَّهَ لَطِيفٌ خَبِيرٌ

Эй писараки ман! «Агар амал ба қадри як донаи хардал дар даруни харсанге ё дар осмонҳо ё дар замин, бошад, Худо ба ҳисобаш меоварад, ки Ӯ заррабину огоҳ аст!

17يَا بُنَيَّ أَقِمِ الصَّلَاةَ وَأْمُرْ بِالْمَعْرُوفِ وَانْهَ عَنِ الْمُنكَرِ وَاصْبِرْ عَلَىٰ مَا أَصَابَكَ ۖ إِنَّ ذَٰلِكَ مِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ

Эй писараки ман! Намоз бигузор ва амр ба маъруфу наҳй аз мункар кун ва бар ҳар чӣ бар ту расад, сабр кун, ки ин аз корҳоест, ки набояд дар онҳо бепарвоӣ кард.

← Оят 14 📖 Лукман Оят 16 →

ЛукманФеҳристи Қуръон

34Оят

MeccanRevelation

15Оят

Тарҷума — Лукман 15

Сураи Лукман Оят 15 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Агар он ду ба кӯшиш аз ту бихоҳанд, то чизеро,…

Сураи Оят 15/34 — Сураи Лукман لقمان (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Лукман Гӯш кун, Сураи Лукман Тарҷума, Сураи Лукман mp3, Сураи Лукман pdf. Оят 13–17. Ба Тоҷикӣ: Русский.