Surat Luqman — Ayat 3

1. Tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• هُدًى (hudan): pituduh, tuntunan marang dalan sing bener.
• رَحْمَةً (raḥmatan): welas asih, berkah, lan kabagjan.
• لِّلْمُحْسِنِينَ (lil-muḥsinīn): kanggo wong-wong sing padha nindakake kabecikan, yaiku wong sing ngelakoni ibadah kanthi becik lan tumindak apik marang liyan.

1. Tafsir ayat:

Ayat iki nerangake yen ayat-ayat Al-Qur'an iku dadi pituduh lan welas asih. Pituduh tegese nuduhake dalan sing bener marang manungsa, supaya ora kesasar ing urip donya lan akhirat. Dene welas asih tegese Al-Qur'an iku dadi sumber berkah lan kabagjan, amarga ing kono ana piwulang sing nyalametake lan nyenengake ati.

Pituduh lan welas asih iki ora kanggo kabeh wong, nanging mligi kanggo wong-wong sing padha nindakake kabecikan (muhsinin). Wong muhsinin yaiku wong sing nglakoni apa sing didhawuhake Allah ing Al-Qur'an lan apa sing diajarkake dening Rasulullah Muhammad shallallahu 'alaihi wa sallam. Dheweke uga nindakake hak-hak Allah, kayata sholat, puasa, lan dzikir, sarta nindakake hak-hak manungsa, kayata tetulung, jujur, lan apik marang wong liya. Mula, Al-Qur'an dadi pituduh lan rahmat sing nyata kanggo dheweke, amarga dheweke gelem nampa lan nglakoni piwulang kasebut.

1. Faedah sing bisa dijupuk:

• Al-Qur'an iku pituduh lan rahmat saka Allah, dadi pantes yen kita padha sinau lan nglakoni isine saben dina.
• Dadi wong muhsin iku gampang lan nyenengake, amarga mung kudu nglakoni kabecikan marang Allah lan marang manungsa.
• Sapa wae sing gelem nindakake kabecikan, mesthi bakal entuk pituduh lan welas asih saka Allah, ora mung ing donya nanging uga ing akhirat.
• Islam iku agama sing kebak rahmat, mulane kita kudu seneng lan bangga dadi Muslim, sarta ngajak wong liya supaya padha ngrasakake kabagjan iki.