ซูเราะฮฺ อัส-ซัจญ์ดะฮ์ — อายะฮฺ 20

ความหมายของคำศัพท์ที่ต้องอธิบาย:

• فَسَقُوا (ฟะซะกู) หมายถึง ผู้ที่ออกนอกเส้นทางแห่งการเชื่อฟังอัลลอฮ์ กระทำการฝ่าฝืนและทำบาป
• مَأْوَاهُمُ (มะอฺวาฮุม) หมายถึง ที่พำนัก ที่พักพิง และที่อยู่ถาวร
• أُعِيدُوا (อุอีดู) หมายถึง ถูกนำกลับเข้าไปอีกครั้ง
• تُكَذِّبُونَ (ตุก็อซซีบูน) หมายถึง การปฏิเสธและกล่าวเท็จต่อสิ่งที่ถูกเตือน

การตีความหมายของอายะฮ์:

หลังจากที่อัลลอฮ์ทรงกล่าวถึงสภาพอันสุขสำราญของผู้ศรัทธาในสวรรค์ พระองค์ทรงเปรียบเทียบกับชะตากรรมของผู้ที่ออกนอกเส้นทางแห่งการเชื่อฟังพระองค์ โดยการทำความชั่วและปฏิเสธศรัทธา กลุ่มชนเหล่านี้มีที่พำนักอันถาวรคือนรกญะฮันนัม ซึ่งถูกเตรียมไว้สำหรับพวกเขาแล้ว

เมื่อพวกเขาปรารถนาจะออกจากนรกเพราะความทรมานอันแสนสาหัส พวกเขาก็จะถูกผลักดันกลับเข้าไปในไฟนรกอีกครั้งหนึ่ง อย่างไม่มีทางหลุดพ้น และจะถูกกล่าวแก่พวกเขาอย่างดูหมิ่นและเยาะเย้ยว่า "จงลิ้มรสการลงโทษแห่งไฟนรกที่พวกเจ้าเคยปฏิเสธในโลกดุนยา เมื่อบรรดาร่อซูลได้เตือนพวกเจ้าเกี่ยวกับมัน แต่พวกเจ้ากลับไม่ยอมเชื่อ"

การกล่าวเช่นนี้เป็นการเพิ่มความเจ็บปวดและความทุกข์ระทมให้แก่พวกเขา เพราะเป็นการย้ำเตือนถึงความโง่เขลาของพวกเขาในอดีต ที่ได้ปฏิเสธความจริงทั้งที่มันได้ถูกนำมาแจ้งแก่พวกเขาอย่างชัดแจ้งแล้ว

บทเรียนและข้อคิดที่ได้รับ:

1. การฝ่าฝืนอัลลอฮ์และการปฏิเสธศาสนาของพระองค์เป็นหนทางนำไปสู่ความหายนะอันยิ่งใหญ่ และการลงโทษนั้นยุติธรรมอย่างสมบูรณ์ เพราะพวกเขาได้รับคำเตือนแล้วแต่ยังดื้อรั้น
2. การลงโทษในนรกนั้นรุนแรงและถาวร ไม่มีการผ่อนปรนหรือหลุดพ้น และความปรารถนาจะออกจากนรกนั้นไม่มีวันเป็นจริง ซึ่งสะท้อนถึงความเมตตาของอัลลอฮ์ที่ทรงให้โอกาสมนุษย์ในโลกดุนยาให้กลับตัวก่อนที่จะสายเกินไป
3. การเตือนถึงผลกรรมในวันกิยามะฮ์นี้ เป็นแรงจูงใจให้มนุษย์เร่งรีบทำความดีและหลีกเลี่ยงความชั่ว เพราะการลงโทษนั้นเป็นผลโดยตรงจากการปฏิเสธของตัวเราเอง ไม่ใช่ความอยุติธรรมจากพระผู้เป็นเจ้า
4. อัลลอฮ์ทรงยุติธรรมอย่างยิ่ง พระองค์ไม่ทรงลงโทษผู้ใดโดยปราศจากเหตุผล แต่ทุกคนจะได้รับผลตามการกระทำของตน ซึ่งแสดงถึงความสมบูรณ์แบบแห่งการตัดสินของพระองค์ และเป็นความหวังสำหรับผู้ที่ทำดีว่าจะได้รับความสุขอันถาวรเช่นกัน