Sure Secde — Ayet 20

Kelime Anlamları:

• Fesekû (فسقوا): Allah’ın emrinden çıkıp günahlara dalanlar, itaatten ayrılanlar.
• Me’vâ (مأوى): Barınak, kalacak yer, sığınılacak mekân.
• Üîdû (أعيدوا): Geri çevrildiler, tekrar içine atıldılar.
• Zûkû (ذوقوا): Tadın, hissedin (azabı bizzat yaşayın).
• Tekzibûn (تكذبون): Yalanlıyordunuz, inkâr ediyordunuz.

Tefsir:

Bu âyet, Allah’ın emrinden çıkan, günah ve isyan içinde yaşayan, hakikati bile bile reddeden kimselerin âkıbetini haber veriyor. Onların varacağı yer, kalacakları mekân cehennemdir. Bu, onlar için ebedî bir yurttur; oradan çıkış yoktur.

Âyetin en çarpıcı sahnesi şudur: Cehennemdekiler, azabın dayanılmaz şiddetinden kurtulmak için her çıkışa niyetlendiklerinde, melekler tarafından zorla geri itilirler ve tekrar o ateşin ortasına atılırlar. Bu, onlar için bir türlü bitmeyen, sonsuz bir azap döngüsüdür. Her çıkış denemesi, onların ümidini kırar ve acılarını kat kat artırır.

Sonra onlara, dünyada iken peygamberlerin haber verdiği bu azabı alaycı bir şekilde yalanlayanlara yakışır bir hitap yöneltilir: “Tadın bakalım, o yalanladığınız ateş azabını!” Bu söz, onlar için bir azarlama, bir aşağılama ve kalplerini dağlayan bir pişmanlık vesilesidir. Çünkü onlar, dünyada bu azabın geleceğini söyleyen elçileri yalanlamışlar, Allah’ın vaadini hafife almışlardı. Şimdi ise o vaadin gerçek olduğunu, hem de en acı şekliyle bizzat tadarak anlıyorlar.

Bu âyet, müminlere büyük bir ders ve uyarıdır. İnsan, dünyada iken nefis ve şeytanın peşinden gidip Allah’ın sınırlarını çiğnerse, âhirette bu pişmanlığın fayda vermeyeceğini bilmelidir. Ancak burada henüz fırsat varken, tövbe kapısı açıkken dönüş yapmak, Allah’ın rahmetine sığınmak en büyük kazançtır. Zira Allah, kullarına karşı çok merhametlidir; kul, O’na yöneldiği anda affedilmeyi hak eder. Bu âyet, korkutmakla birlikte aslında bir davettir: Henüz vakit varken, o ateşten kurtulmanın yolunu tutun ve Rabbinizin rahmetine koşun.