Sura Al-Ahzab — Werset 40

Znaczenie słów:

• Abā – ojciec (w sensie biologicznym).
• Rijālikum – waszych mężczyzn (dorosłych mężczyzn spośród was).
• Khātam an-nabiyyīn – pieczęć proroków, czyli ostatni z proroków, po którym nie będzie już żadnego proroka.

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

Werset ten został objawiony w kontekście pewnej sprawy związanej z adopcją. Prorok Muhammad (niech Bóg go błogosławi i obdarzy pokojem) adoptował wcześniej Zajda ibn Harisę, który był znany jako „syn Muhammada”. Kiedy Zajd rozwiódł się ze swoją żoną Zajnab, Bóg nakazał Prorokowi poślubić ją, aby znieść zwyczaj, który zabraniał żenienia się z byłą żoną adoptowanego syna. Werset ten wyjaśnia, że Muhammad (niech Bóg go błogosławi i obdarzy pokojem) nie był biologicznym ojcem żadnego z dorosłych mężczyzn spośród jego społeczności, w tym również Zajda. Adopcja w sensie prawnym nie czyniła Zajda jego prawdziwym synem, dlatego poślubienie byłej żony Zajda było w pełni dozwolone.

Następnie Bóg podkreśla, że Muhammad (niech Bóg go błogosławi i obdarzy pokojem) jest Jego Wysłannikiem oraz „pieczęcią proroków” – czyli ostatnim z nich. Oznacza to, że po nim nie nadejdzie żaden nowy prorok ani posłaniec aż do Dnia Sądu. Jego misja jest ostateczna i obejmuje całą ludzkość. Nawet Jezus (niech Bóg obdarzy go pokojem), który zstąpi na ziemię przed końcem świata, będzie postępował według szariatu Muhammada i modlił się w kierunku jego kibla, co potwierdza, że jest on częścią społeczności Muhammada, a nie nowym prorokiem.

Na końcu wersetu Bóg przypomina, że On wie o wszystkim – o każdej sprawie, o każdym działaniu i o tym, co jest najlepsze dla Jego stworzeń. Jego wiedza obejmuje wszystko, co było, jest i będzie, i to On wybrał dla Swojego Proroka to, co było dla niego najlepsze.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Ostateczność proroctwa – ten werset jest fundamentalnym dowodem na to, że Muhammad (niech Bóg go błogosławi i obdarzy pokojem) jest ostatnim prorokiem. Wiara w to jest jednym z filarów wiary muzułmańskiej, a kto twierdzi inaczej, wychodzi poza ramy islamu.
2. Zniesienie zwyczaju adopcji w sensie prawnym – islam ustanowił, że adopcja nie zmienia rzeczywistości biologicznego pochodzenia. Dziecko adoptowane zachowuje nazwisko swojego biologicznego ojca, a opiekun nie staje się jego prawdziwym ojcem. To uczy nas uczciwości i poszanowania prawdy w relacjach rodzinnych.
3. Doskonałość wiedzy Boga – Bóg wie, co jest najlepsze dla Jego sług, i Jego decyzje są zawsze mądre. Nawet jeśli niektóre nakazy mogą wydawać się trudne, kryje się w nich dobro, które poznajemy z czasem.
4. Miłość i szacunek dla Proroka – werset ten ukazuje, że Prorok Muhammad (niech Bóg go błogosławi i obdarzy pokojem) był wzorem do naśladowania w każdej dziedzinie życia – jako mąż, ojciec, przywódca i posłaniec. Jego życie jest dla nas najlepszym przewodnikiem.
5. Jedność społeczności muzułmańskiej – skoro nie ma już nowych proroków, źródłem prawa i nauk jest Koran oraz autentyczna Sunna Proroka. To jednoczy muzułmanów na całym świecie i chroni ich przed podziałami i fałszywymi naukami.