سوره احزاب — آیه 64

معانی کلمات:

• لَعَنَ: دور کردن از رحمت خود، لعنت کردن.
• سَعِیرًا: آتشی افروخته و بسیار سوزان.

تفسیر آیه:

خداوند متعال کافران را از رحمت خود در دنیا و آخرت دور کرده و برای آنان در روز قیامت آتشی سوزان و افروخته آماده کرده است که پیوسته مشتعل و شعله‌ور است. این آتش، عذابی جاودان برای آنان خواهد بود و هیچ راه گریزی از آن ندارند. آنان در آن آتش ماندگار می‌شوند و نه یاوری دارند که آنان را از این عذاب نجات دهد و نه پناهگاهی که بدان پناه برند. در آن روز، چهره‌هایشان در آتش دگرگون می‌شود و با ندامت و حیرت می‌گویند: «ای کاش در دنیا از خدا و رسولش اطاعت کرده بودیم و در زمره مؤمنان قرار می‌گرفتیم.» اما این پشیمانی سودی برایشان ندارد و عذاب الهی بر آنان حتمی است.

فواید و پیام‌های آیه:

• این آیه هشداری جدی به همه انسان‌هاست که عاقبت کفر و نافرمانی، دوری از رحمت خدا و عذاب جاودان است؛ بنابراین عاقلانه است که انسان پیش از فرا رسیدن مرگ، به ایمان و عمل صالح روی آورد.
• رحمت خداوند گسترده است، اما کفر و لجاجت در برابر حق، انسان را از این رحمت محروم می‌کند؛ پس باید مراقب باشیم که با ناسپاسی و سرکشی، خود را از لطف الهی محروم نسازیم.
• این آیه نشان می‌دهد که خداوند عادل است و کسانی را که با وجود دلایل روشن، راه کفر را برگزیده‌اند، به سزای اعمالشان می‌رساند؛ این عدالت الهی، دلگرمی برای مؤمنان است که حق همیشه پیروز است.
• یادآوری عذاب جهنم، انسان را به سوی توبه و بازگشت به سوی خدا سوق می‌دهد و او را از غفلت و سرگرمی به دنیا بیدار می‌کند تا برای آخرت خود توشه بردارد.