Surat Al-Ahzab — Ayat 71

1) Tegesing tembung kang perlu dijlentrehake:

• يُصْلِحْ (yuslih): mbecikake, ndandani, lan nampa.
• أَعْمَالَكُمْ (a'malakum): sakabehe panggawean lan amal ibadahmu.
• يَغْفِرْ (yaghfir): ngapura, ngilangake dosa.
• ذُنُوبَكُمْ (dhunubakum): dosa-dosamu.
• فَازَ (faza): menang, oleh kabegjan gedhe.
• فَوْزًا عَظِيمًا (fauzan 'adhiman): kamenangan kang gedhe banget lan mulya.

2) Panjlentrehane ayat:

Ayat iki isih gegandhengan karo ayat sadurunge, yaiku dhawuhe Allah marang wong-wong mukmin supaya padha taqwa marang Allah lan ngucapake tembung kang bener lan becik. Yen wong-wong mau nindakake iku kabeh, mula Allah bakal paring ganjaran kang gedhe banget.

Ing ayat iki Allah janji telung perkara marang wong kang taqwa lan ngucapake tembung kang bener:

Kaping pisan, Allah bakal ndandani lan mbecikake sakabehe panggaweane wong-wong mau. Tegese, amal-amal kang wis ditindakake bakal ditampa dening Allah, ora disia-sia, malah bakal diparingi ganjaran kang luwih akeh lan luwih apik. Sakabehe panggawean kang apik bakal dadi berkah lan migunani.

Kaping loro, Allah bakal ngapura dosa-dosane wong-wong mau. Dosa-dosa kang wis ditindakake bakal diilangake lan ora bakal diadili maneh ing dina kiamat. Iki minangka wujud sih katresnan lan welase Allah marang para hamba-Ne kang padha taqwa.

Kaping telu, ing pungkasan ayat, Allah ngandhani yen sapa wae kang manut marang Allah lan Rasulullah, yaiku nindakake kabeh dhawuhe lan ngedohi kabeh larangane, mula dheweke wis menang kanthi kamenangan kang gedhe banget. Kamenangan iki ora mung ana ing donya, nanging luwih-luwih ana ing akhirat, yaiku olehe diridhoi dening Allah lan mlebu ing swarga kang kebak kanikmatan.

Dadi, ayat iki mulangake yen taqwa lan ngucapake tembung kang bener iku dadi kunci kanggo oleh telung perkara gedhe: amal kang ditampa, dosa kang diapura, lan kamenangan kang sejati. Kabeh mau minangka buah saka manut marang Allah lan Rasulullah.

3) Faedah lan piwulang kanggo narik kawigatene wong marang Islam:

• Taqwa iku dalan kang gampang kanggo oleh pitulungan Allah. Sapa wae kang taqwa marang Allah, mula Allah bakal mbecikake sakabehe urusane, kalebu panggaweane lan dosa-dosane.
• Tembung kang bener lan becik iku tandha iman kang kuat. Wong kang atine kebak iman bakal tansah ngucapake tembung kang apik, ora goroh, ora ngala-ngala, lan ora nglarani atine wong liya.
• Allah iku Maha Ngapura. Sakabehe dosa, sepira gedhene, yen wong mau taqwa lan manut marang Allah, mesthi bakal diapura dening Allah. Iki minangka kabar kang nyenengake kanggo saben wong kang kepengin bali marang dalane Allah.
• Manut marang Allah lan Rasulullah iku dalan kamenangan kang sejati. Ora ana kamenangan kang luwih gedhe tinimbang olehe diridhoi Allah lan mlebu ing swarga. Kabeh kasenengan donya ora ana apa-apane yen dibandhingake karo kamenangan iki.
• Islam iku agama kang gampang lan kebak berkah. Mung kanthi taqwa lan ngucapake tembung kang bener, wong wis bisa oleh telung ganjaran gedhe sekaligus. Iki nuduhake yen Islam iku agama kang ora ngebotake, malah nggampangake para hamba-Ne kanggo oleh kabegjan ing donya lan akhirat.

Mula, ayo padha tansah taqwa marang Allah, ngucapake tembung kang bener, lan manut marang Allah lan Rasulullah, supaya kita kabeh oleh kamenangan kang gedhe banget, yaiku diridhoi Allah lan mlebu ing swarga-Ne.