Surja Sebe — Ajet 15

Kuptimi i fjalëve:

• Sebei: emër i një vendi në Jemen.
• Meskenihim: në vendbanimin e tyre.
• Ajeh: shenjë dhe dëshmi e madhe.
• Xhenetani: dy kopshte (dy grupe kopshtesh).
• An jeminin dhe shimalin: në të djathtë dhe në të majtë.
• Belde tun tajjibeh: vend i mirë, me tokë pjellore dhe ajër të këndshëm.
• Rabun Gafur: Zot që fal shumë.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar na tregon për popullin e Sebesë, i cili jetonte në Jemen, se ata kishin një shenjë të madhe të fuqisë së Allahut dhe të mirësisë së Tij ndaj tyre. Ajo shenjë ishin dy kopshte të mëdha, njëra në anën e djathtë të vendbanimit të tyre dhe tjetra në anën e majtë. Këto kopshte ishin plot me pemë dhe fruta të shijshme, të cilat i siguronin atyre ushqim të bollshëm.

Allahu u dha atyre urdhrin që të hanin nga begatitë që Ai u kishte dhënë dhe ta falënderonin Atë për këto dhunti. Atyre iu tha: "Hani nga furnizimi i Zotit tuaj dhe falënderoni Atë!" Kjo ishte një ftesë për ta që ta njihnin mirësinë e Allahut dhe ta shprehnin falënderimin me bindje ndaj Tij.

Më pas, Allahu i përshkroi ata me dy cilësi të bukura: vendi i tyre ishte një vend i mirë, me tokë pjellore, ujë të bollshëm dhe ajër të këndshëm, ndërsa Zoti i tyre ishte Falës i madh, që i falte mëkatet e atyre që pendoheshin dhe i falënderonin Atë.

Përfitimet nga ajeti:

1. Begatia dhe mirësia e Allahut ndaj robërve të Tij është shenjë e qartë e ekzistencës dhe fuqisë së Tij, prandaj duhet të mendojmë për këto shenja.
2. Falënderimi i Allahut për dhuntitë e Tij është shkak për vazhdimin e këtyre dhuntive, ndërsa mosmirënjohja sjell humbjen e tyre.
3. Allahu është Falës i madh; Ai i fal mëkatet e atyre që pendohen dhe kthehen tek Ai, sado të mëdha të jenë gabimet.
4. Ky ajet na mëson se kombinimi i një vendi të mirë dhe një Zoti Falës është dhunti e madhe që kërkon falënderim të vazhdueshëm nga njeriu.