Surja Sebe — Ajet 16

Kuptimet e fjalëve:

• Sejlil-‘arimi: vërshimi i ujit i papërmbajtshëm që shkatërroi digën.
• Ukhulin khamtin: pemë me fruta të hidhura e të pakëndshme.
• Ethlin: druri i tamarix-it (tarfaa), që nuk jep frut.
• Sidrin: druri i nabkut (bërthanori i egër), i cili ka gjemba.

Tefsiri i Ajetit:

Pasi populli i Sebeit u kthye nga urdhri i Allahut, nuk e falënderoi Atë për begatitë që u kishte dhënë dhe përgënjeshtroi të dërguarit e Tij, Allahu i dënoi duke i hequr ato të mira dhe duke i kthyer në të këqija. Ai dërgoi mbi ta një vërshim të fuqishëm uji që shkatërroi digën e tyre dhe përmbyti kopshtet pjellore. Në vend të dy kopshteve të mrekullueshme që kishin më parë, me pemë që jepnin fruta të shijshme, Allahu u dha atyre dy kopshte të tjera me pemë që jepnin fruta të hidhura e të neveritshme, me drurë tamarix që nuk jepnin asnjë frut, dhe vetëm pak drurë nabku me gjemba. Ky ndërrim nga e mira në të keqe ishte pasojë e mosbesimit të tyre dhe mosfalënderimit për begatitë e Allahut. Allahu e dënon këtë mënyrë vetëm ata që janë mohues të mëdhenj dhe refuzojnë me kokëfortësi të besojnë, duke i shpërblyer sipas veprave të tyre.

Përfitimet nga Ajeti:

Ky ajet na mëson se begatitë janë provë nga Allahu dhe se ato ruhen me falënderim dhe bindje ndaj Tij. Ai që i kthen shpinën fesë dhe mohon të mirat e Zotit, rrezikon t'i humbasë ato në mënyrën më të papritur. Gjithashtu, na tregon se dënimi i Allahut nuk vjen vetëm në botën tjetër, por mund të jetë edhe në këtë jetë, si ndëshkim për mosmirënjohjen. Prandaj, muslimani duhet të jetë gjithmonë falënderues ndaj Allahut, të ruajë begatitë me vepra të mira dhe të largohet nga mendjemadhësia dhe mohimi i të mirave, sepse zemërimi i Allahut është i ashpër dhe ndëshkimi i Tij është i dhembshëm.