سورت سبا — آیت 52

د معنايي:

• التناوش: لاس اخیستل، ژرته نیول، يا هغه شې لاس ته راوړل چې لرې وي.
• أنى: له کومه ځايه، څنګه، چېرته.
• مکان بعید: ډېر لرې ځای.

تفسیر:

کله چې کافرانو د قیامت په ورځ عذاب ولید، نو په دې وخت کې به وايي: "مونږ پر هغه (قرآن، رسول الله صلی الله علیه وسلم، یا پر الله) ایمان راوړ." خو دا ایمان راوړل به د دوی لپاره هېڅ ګټه نه لري، ځکه چې د ایمان او توبې وخت تېر شوی دی. دوی به له دې لرې ځایه د ایمان د نیولو هڅه کوي، خو دا به دوی ته له کومه لوري ممکن نه وي؟!

دوی په دنیا کې ژوند کاوه، چې د عمل او ایمان ځای و، خو هلته يې ایمان رانه وړ. اوس په آخرت کې چې د جزا ځای دی، د عمل او توبې دروازه بنده شوې ده. لکه څنګه چې یو څوک له ډېر لرې ځایه غواړي چې اوبه یا میوه راونیسي، خو لاس ورته نه رسېږي، همداسې د دوی ایمان به هم ورته له لاسه وتلی وي.

دا زموږ لپاره لوی درس دی! اې مسلمانه وروره! دا وخت دی چې له دې ژوند څخه ګټه واخلو. دا دنیا د کښت ځای دی، چې که دلته د ایمان او نیکو اعمالو تخم وکرو، نو په آخرت کې به د جنت فصل راغونډ کړو. مه انتظار کوه چې مرګ راشي، بیا به د ایمان غوښتنه کوې، ځکه چې هلته به دروازه بنده وي. الله تعالی موږ ته دا فرصت راکړی چې همدا اوس توبه وکړو، همدا اوس ایمان پیاوړی کړو، او همدا اوس د الله د رضا لپاره عمل وکړو. دا رحمت دی چې موږ ته يې دروازه خلاصه ده، نو راځئ چې له دې رحمت څخه په ګټې اخیستو سره خپل آخرت اباد کړو!