சூரா ஸபா — வசனம் 52

சொற்பொருள் விளக்கம்:

• التَّنَاوُشُ – (தனாவுஷ்) என்றால் எட்டிப் பிடித்தல், அணுகுதல், கை நீட்டி எடுத்தல் என்பதாகும்.
• مِن مَّكَانٍ بَعِيدٍ – (மின் மக்கானின் பயீத்) என்றால் வெகு தொலைவிலிருந்து என்று பொருள்.

விளக்கம்:

மறுமை நாளில், தாங்கள் வேதனையை நேரில் காணும் போது, இந்த நிராகரிப்பாளர்கள், "நாங்கள் இதை நம்புகிறோம்; இந்த வேதனையை உண்மை என்று ஏற்றுக்கொள்கிறோம்" என்று கூறுவார்கள். ஆனால், அந்த நேரத்தில் அவர்கள் நம்பிக்கை கொள்வது எப்படி சாத்தியமாகும்? அவர்கள் இப்போது எங்கிருந்து நம்பிக்கையை எட்டிப் பிடிக்க முடியும்? இது மிகத் தொலைவில் உள்ள ஒன்றை அணுக முயற்சிப்பது போன்றதாகும்.

ஏனெனில், நம்பிக்கைக்கும், திருந்துதலுக்கும் ஏற்றுக்கொள்ளப்படும் காலம் உலக வாழ்க்கையே ஆகும். அந்த உலக வாழ்க்கை முடிந்து, மறுமை வந்துவிட்டால், நம்பிக்கை ஏற்றுக்கொள்ளப்படாது. அப்போது காட்டப்படும் நம்பிக்கை பயனற்றதாகும். அவர்கள் உலகில் இருந்தபோது நம்பிக்கை கொள்ள முடியாதபடி மறுத்தார்கள்; இப்போது மறுமையில் நம்பிக்கை கொள்ள முற்படுகிறார்கள். இது வெகு தொலைவில் உள்ள பொருளை எட்டிப் பிடிக்க முயல்வது போன்ற அறிவீனமான செயலாகும்.

அவர்கள் உலகில் இருந்தபோது, இறைத்தூதர் (ஸல்) அவர்களின் அழைப்பைக் கேட்டும், அற்புதங்களைக் கண்டும் நம்பிக்கை கொள்ளவில்லை. இப்போது மறுமையில், வேதனையைக் கண்ட பிறகு நம்பிக்கை கொள்வது அவர்களுக்கு எவ்வாறு சாத்தியமாகும்? அவர்களுக்கும் நம்பிக்கைக்கும் இடையே தடை ஏற்பட்டுவிட்டது. அவர்கள் நம்பிக்கை கொள்ள வேண்டிய இடம் உலகமாகும்; அங்கு அவர்கள் நிராகரித்தனர். இப்போது அவர்கள் இருக்கும் இடம் மறுமை; அங்கு நம்பிக்கை பயனளிக்காது.

பயன்கள்:

1. நம்பிக்கைக்கும், திருந்துதலுக்கும் ஏற்றுக்கொள்ளப்படும் காலம் உலக வாழ்க்கை மட்டுமே என்பதை இந்த வசனம் தெளிவுபடுத்துகிறது. எனவே, நாம் உயிருடன் இருக்கும் போதே நம் வாழ்க்கையை சீர்படுத்திக்கொள்ள வேண்டும்.
2. மறுமையில் நம்பிக்கை கொள்வது பயனற்றது என்பதால், அந்த நிலை வருவதற்கு முன்பே, இந்த உலகிலேயே நம் இறைவனிடம் திருந்தி, அவனது கட்டளைகளுக்கு கட்டுப்பட்டு வாழ வேண்டும்.
3. இறைவனின் வேதனை வந்துவிட்டால், எந்த மனிதனின் நிலையும் மாற்ற முடியாது. எனவே, இறைவனின் கருணையையும், மன்னிப்பையும் நாடி, அவனிடம் பாவமன்னிப்புக் கேட்டு, நல்லறங்களைச் செய்ய அவசரப்பட வேண்டும்.
4. இந்த வசனம் நமக்கு அறிவுறுத்தும் முக்கிய பாடம்: உலகில் நமக்கு வழங்கப்பட்டுள்ள நேரத்தை அறிவோடு பயன்படுத்த வேண்டும்; நாளை மறுமையில் வருந்தும் நிலை ஏற்படாமல் இருக்க, இன்றே நம் இறைவனிடம் திரும்ப வேண்டும்.