Saba surasi — Oyat 52

Kalimalarning ma'nolari:

• التَّنَاوُشُ – qo‘l bilan ushlash, olishga harakat qilish, yaqinlashib olish.
• مِن مَّكَانٍ بَعِيدٍ – uzoq joydan, ya’ni imkoniyat doirasidan tashqarida bo‘lgan narsani qo‘lga kiritishga urinish.

Tafsir:

Kofirlar oxiratda azobni o‘z ko‘zlari bilan ko‘rganlarida, tavba qilib: “Biz Unga (Allohga, Uning kitoblariga va rasullariga) iymon keltirdik”, deydilar. Ammo bu iymon ularga qanday foyda beradi? Qachonki, iymon qabul qilinadigan joy dunyo edi, ular esa o‘sha yerda iymon keltirmay, kufrda yashab o‘tdilar. Endi ular oxiratda, azobni ko‘rgach, iymon keltirishga urinmoqdalar. Bu esa uzoq joydan biror narsani qo‘lga kiritishga urinish kabidir – ya’ni imkonsiz ishdir. Chunki oxirat – amal qilish emas, balki hisob va jazo joyidir. Dunyo esa amal qilish joyi bo‘lib, u yerdagi iymon va tavba qabul qilinardi. Endi esa ularning bu iymonlari hech qachon qabul etilmaydi, chunki ularning vaqti o‘tib ketgan.

Foydalar:

1. Tavba va iymonning qabul qilinishi faqat hayot paytida, azob kelishidan oldin bo‘ladi. Azobni ko‘rgandan keyingi iymon hech qanday foyda bermaydi.
2. Ushbu oyat insonni g‘aflatdan uyg‘otadi va dunyo hayotida Allohga iymon keltirishga, to‘g‘ri yo‘ldan borishga undaydi.
3. Allohning rahmati kengdir, lekin Uning azobi ham qattiqdir. Shuning uchun aqlli inson o‘z Rabbini rozi qilishga shoshilishi lozim.
4. Oxiratda pushaymonlik qilishdan oldin, dunyoda tavba qilish – eng buyuk saodatdir. Bu oyat mo‘minlarga imkoniyatni qadrlashni va har kuni yaxshi amallar qilishni o‘rgatadi.