سبا سۈرىسى — ئايەت 52

1. ئايەتتىكى چۈشەندۈرۈشكە موھتاج سۆزلەر:

• «تَنَاوُش»: ئېلىش، قولغا كەلتۈرۈش، يېتىش دېگەن مەنىدە.
• «أَنَّىٰ»: قانداق، قەيەردىن دېگەن مەنىدە.
• «مِن مَّكَانٍ بَعِيدٍ»: يىراق بىر جايدىن دېگەن مەنىدە.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئۇ كاپىرلار ئاخىرەتتە ئازابنى كۆرگەن چاغدا: «بىز ئىمان ئېيتتۇق» دەيدۇ. ئەمما ئۇلارنىڭ ئىمانى ئەسلا قوبۇل قىلىنمايدۇ. چۈنكى ئۇلار دۇنيادا ياشىغان چاغدا ئىمان ئېيتىش پۇرسىتىگە ئىگە ئىدى، لېكىن ئۇلار ئىنكار قىلىپ، كاپىر بولۇپ ئۆتكۈزۈۋەتتى. ئەمدى ئاخىرەتتە ئازابنى كۆرگەندىن كېيىن ئىمان ئېيتىش پايدا قىلمايدۇ. ئۇلارنىڭ ئىمانىنى ئېلىشى يىراق بىر جايدىن نەرسە ئېلىشقا ئوخشايدۇ، يەنى ئەسلا قولغا كەلمەيدۇ. چۈنكى ئەمەل قىلىدىغان جاي دۇنيا ئىدى، ئۇلار ئۇ يەردە ئىمان ئېيتىش پۇرسىتىنى قولدىن بېرىپ قويدى. ئاخىرەت بولسا جازا-مۇكاپات جايى، ئەمەل قىلىش جايى ئەمەس. شۇڭا ئۇلارنىڭ ئاخىرەتتە ئىمان ئېيتىشى ھەرگىز قوبۇل قىلىنمايدۇ.

ئەي ئىنسانلار! بۇ ئايەت بىزگە ناھايىتى مۇھىم بىر ئەسكەرتىش بېرىدۇ: ھاياتلىق پۇرسىتى قولىمىزدا تۇرغان چاغدا، يەنى دۇنيادا ياشاۋاتقان چېغىمىزدا، ئاللاھقا ۋە ئۇنىڭ پەيغەمبىرىگە ئىمان ئېيتىشىمىز، تەۋبە قىلىشىمىز ۋە ياخشى ئەمەللەرنى قىلىشىمىز كېرەك. ئۆلگەندىن كېيىن ياكى ئازابنى كۆرگەندىن كېيىن قىلغان ئىمان ۋە تەۋبە ھەرگىز پايدا قىلمايدۇ. شۇڭا ئەقىللىق ئىنسان ھاياتلىق پۇرسىتىنى غەنىمەت بىلىپ، ئاللاھنىڭ رازىلىقىنى ئىزدەشى كېرەك. ئاللاھ تەئالا ھەممىمىزنى ھەقىقىي ئىمان ۋە ئىخلاسلىق تەۋبە قىلىشقا مۇۋەپپەق قىلغاي!