Surja Sebe — Ajet 9

Kuptimet e fjalëve:

• نَخْسِفَ: të fundosim në tokë, të gëlltisim nga toka.
• كِسَفًا: copa (të qiellit), pjesë të mëdha.

Tefsiri i Ajetit:

A nuk i shohin këta jobesimtarë, që mohojnë ringjalljen, fuqinë e madhe të Allahut në atë që gjendet para tyre dhe pas tyre – në qiellin që i mbulon dhe tokën që i mbart? A nuk e kuptojnë se ata janë të rrethuar nga kudo nga krijesat e Allahut dhe nën kontrollin e Tij të plotë?

Nëse Allahu dëshiron, Ai mund t'i fundosë ata në tokë ashtu siç e bëri me Karunin, ose mund të lëshojë mbi ta copa dënimi nga qielli, ashtu siç e bëri me popullin e Shuajbit, të cilët u goditën nga zjarri qiellor. Pra, ata nuk janë të shpëtuar nga fuqia e Allahut as në tokë e as nën qiell.

Me të vërtetë, në këtë që u përmend – në fuqinë e Allahut mbi krijesat dhe rrethimin e Tij ndaj tyre – ka një shenjë të qartë dhe provë të fortë për çdo rob që kthehet te Zoti i tij me pendim, që e pranon njëshmërinë e Tij dhe që i është përkushtuar adhurimit të Tij me sinqeritet. Ai që ka fuqi të bëjë të gjitha këto, është i aftë t'i ringjallë ata pas vdekjes së tyre, edhe nëse trupat e tyre janë shkatërruar dhe copëtuar.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Ajeti na fton të soditim krijesat e Allahut rreth nesh – qiellin dhe tokën – sepse soditja e tyre na çon drejt njohjes së madhështisë së Krijuesit dhe na forcon besimin në Të.
2. Fuqia e Allahut është e plotë dhe e pakufishme; Ai është në gjendje të dënojë këdo që e mohon Atë, në çdo moment dhe në çfarëdo mënyre që dëshiron.
3. Njeriu i mençur është ai që kthehet vazhdimisht te Zoti i tij me pendim dhe përulësi, duke e ditur se fuqia e Allahut e rrethon nga të gjitha anët.
4. Ringjallja pas vdekjes është e lehtë për Allahun; Ai që krijoi qiellin dhe tokën dhe i mban ato, është i aftë t'i kthejë njerëzit në jetë për llogari dhe shpërblim.
5. Besimtari i vërtetë është ai që i përgjigjet thirrjes së Zotit të tij me bindje dhe sinqeritet, duke e ditur se vetëm tek Ai është shpëtimi.