سوره فاطر — آیه 13

معانی کلمات:

• یُولِجُ: داخل میکند، فرو میبرد.
• قِطْمِیر: پوست نازک و سفیدی که بر هستهی خرما قرار دارد (نهایت درجهی حقارت و بیارزشی).

تفسیر آیه:

خداوند متعال شب را در روز داخل میکند و روز را در شب؛ یعنی از ساعات شب میکاهد و بر روز میافزاید و از ساعات روز میکاهد و بر شب میافزاید، و اینچنین طول شب و روز در فصول مختلف تغییر میکند. او خورشید و ماه را مسخّر و رام فرموده است که هر یک تا زمان معیّنی در مدار خود در حرکتاند و این نظام شگفتانگیز تا روز قیامت ادامه دارد. آن خدایی که این همه تدبیر و قدرت را به کار گرفته است، پروردگار شماست و فرمانروایی مطلق و همهی ملک از آنِ اوست. اما معبودانی که شما به جای او میخوانید و میپرستید، حتی مالک پوست نازک روی هستهی خرمایی نیستند و هیچ سهمی در آفرینش و تدبیر جهان ندارند.

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه ما را به تأمل در نظم دقیق و شگفتانگیز آفرینش دعوت میکند؛ نظمی که نشانهی علم و قدرت بینهایت خالق است و ایمان ما را به او تقویت میکند.
• تغییر شب و روز و حرکت خورشید و ماه، نعمتهای بزرگی هستند که زندگی بشر بر آنها استوار است؛ پس شایسته است که در برابر این همه نعمت، شکرگزار باشیم و تنها او را بپرستیم.
• معبودهای دروغین و بتها هیچ قدرتی ندارند و تکیه بر آنها نه تنها سودی به حال ما ندارد، بلکه ما را از توحید و رستگاری دور میکند؛ پس باید دل را از وابستگی به غیر خدا پاک کنیم و تنها به او پناه ببریم.