Sura Fatir — Werset 13

Znaczenie słów:

• Jūlidż – wprowadza, wsuwa.
• Sachchara – uczynił posłusznym, podporządkował.
• Adżal musammā – wyznaczony czas, określony kres.
• Kitmīr – cienka błonka pokrywająca pestkę daktyla.

Tafsir (wyjaśnienie):

Allah – On jest Tym, który wprowadza fragment nocy w dzień, przez co dzień się wydłuża o to, co ubyło z nocy, i wprowadza fragment dnia w noc, przez co noc się wydłuża o to, co ubyło z dnia. W ten sposób następuje płynna przemiana pór doby, a wszystko toczy się według Jego precyzyjnego porządku. On także podporządkował Słońce i Księżyc – oba krążą według wyznaczonego czasu, który On doskonale zna, aż do nadejścia Dnia Zmartwychwstania. Ten, który dokonuje tego wszystkiego, jest Allahem – waszym Panem. Do Niego wyłącznie należy królestwo i władza nad wszystkim. Natomiast ci, których wy czcicie poza Nim – bożki i posągi – nie posiadają nawet tak drobnej rzeczy jak cienka błonka na pestce daktyla, nie mówiąc już o jakiejkolwiek władzy czy korzyści. Jakże więc możecie oddawać im cześć, skoro są tak bezsilni i niczym nie władają?

Korzyści płynące z wersetu:

• Werset ukazuje wielkość Boga i Jego wszechmoc w zarządzaniu wszechświatem – przemiana nocy i dnia oraz ruch ciał niebieskich są dowodem na Jego istnienie i doskonałą mądrość.
• Uczy nas pokory wobec Stwórcy – skoro On kontroluje tak ogromne zjawiska, to Jemu należy się wyłączna cześć i posłuszeństwo.
• Przypomina o kruchości i bezsilności wszystkiego, co ludzie czczą poza Bogiem – bożki nie są w stanie zapewnić żadnej korzyści, nawet najmniejszej.
• Zachęca do refleksji nad naturą – każdy, kto obserwuje zmianę dnia i nocy, dostrzega w tym znak Bożej opieki i troski o stworzenie, co umacnia wiarę i wdzięczność wobec Allaha.
• Werset uczy, że wszystko ma swój wyznaczony kres – Słońce i Księżyc biegną do określonego czasu, co przypomina nam o przemijalności życia i konieczności przygotowania się na Dzień Ostateczny.