Surja Fatir — Ajet 13

Kuptimet e fjalëve:

• Jûlixhu (يُولِجُ): Fut, shkrin, bën që një pjesë të hyjë në tjetrën.
• Sahhare (سَخَّرَ): Nënshtroi, vuri në shërbim.
• Lixhël (أَجَلٍ مُسَمًّى): Afat i caktuar, kohë e njohur tek Allahu.
• Kitmîr (قِطْمِيرٍ): Cipa e hollë dhe e bardhë që mbështjell bërthamën e hurmës.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar, me fuqinë dhe urtësinë e Tij, fut një pjesë të natës në ditë, duke e zgjatur ditën, dhe fut një pjesë të ditës në natë, duke e zgjatur natën. Kështu, kohëzgjatja e tyre ndryshon në mënyrë të rregullt gjatë stinëve, dhe kjo është shenjë e madhe e fuqisë së Tij. Ai gjithashtu i ka nënshtruar diellin dhe hënën, që të dy lëvizin me rregull të përsosur deri në një afat të caktuar, i cili është Dita e Kiametit, kur do të ndalet ky sistem. I gjithë ky rregull dhe ky ekuilibër i mrekullueshëm është vepër e Allahut, Zotit tuaj, i Cili zotëron gjithçka dhe të Cilit i përket i gjithë pushteti. Ndërsa idhujt që ju i adhuroni në vend të Tij, sado të mëdhenj të jenë në sytë tuaj, ata nuk zotërojnë as sa një cipë e hollë që mbulon bërthamën e hurmës – pra, asgjë fare. Pra, si mund t'i adhuroni ata dhe t'i lini mënjanë Allahun që i bëri të gjitha këto?

Përfitimet nga ky ajet:

1. Ky ajet na mëson të soditim universin dhe ndryshimin e natës e të ditës, sepse kjo është dëshmi e madhe e ekzistencës së Krijuesit dhe e fuqisë së Tij të pakufishme.
2. Na bën të kuptojmë se vetëm Allahu meriton adhurim, sepse Ai është Krijuesi dhe Zotëruesi i vërtetë i gjithësisë, ndërsa çdo gjë tjetër që adhurohet përveç Tij është e pafuqishme dhe nuk zotëron asgjë.
3. Ajeti na nxit të jemi mirënjohës ndaj Allahut për këto begati të mëdha – ndërrimin e natës dhe të ditës, diellin dhe hënën – të cilat janë në shërbim të njeriut për të siguruar jetën e tij.
4. Na kujton se çdo gjë në këtë univers ka një afat të caktuar, dhe se jeta e kësaj bote nuk është e përhershme; kjo na bën të përgatitemi për Ditën e Llogarisë.
5. Ajeti na mëson se adhurimi i dikujt tjetër përveç Allahut është një padrejtësi e madhe ndaj vetes, sepse ato që adhurohen përveç Tij nuk zotërojnë asgjë – as sa një cipë e hollë – pra, adhurimi i tyre është i kotë dhe i pakuptimtë.