Sura Ja Sin — Werset 23

Znaczenie słów:

• أَتَّخِذُ – czy miałbym wziąć sobie / uczynić.
• مِن دُونِهِ – poza Nim, oprócz Niego.
• آلِهَةً – bogów, bóstw.
• بِضُرٍّ – szkodą, złem, krzywdą.
• لَا تُغْنِي – nie przyniosą korzyści, nie odwrócą.
• شَفَاعَتُهُمْ – ich wstawiennictwo (tutaj: wstawiennictwo bożków).
• وَلَا يُنقِذُونِ – i nie uratują mnie, nie wybawią.

Tłumaczenie i wyjaśnienie (tafsir):

Ten werset pochodzi z historii wiernego człowieka z miasta (mieszkańcy Antakii), który nawoływał swój lud do wiary w jednego Boga. Mówi on: *„Czy miałbym sobie wziąć, poza Nim – poza Allahem, Stwórcą i Panem wszystkiego – innych bogów, których czcicie?”* To pytanie retoryczne, które ma charakter zaprzeczenia i zdumienia – jak można oddawać cześć istotom, które nie mają żadnej mocy?

Następnie wyjaśnia swoją argumentację: *„Jeśli Miłosierny (Ar-Rahman) zechce dotknąć mnie jakimś złem, szkodą lub nieszczęściem, to ich wstawiennictwo nie przyniesie mi żadnej korzyści i nie odwróci ode mnie niczego.”* Innymi słowy – te bożki, które wy czcicie, nie są w stanie ani pomóc, ani zaszkodzić. Nie mają żadnej władzy nad losem człowieka. Nie mogą wstawić się za mną u Boga, bo nie posiadają żadnej pozycji ani autorytetu, a wręcz są jedynie martwymi przedmiotami lub wymysłami. Nie są też w stanie mnie uratować ani wybawić od jakiegokolwiek nieszczęścia, które Bóg by mi zesłał.

W ten sposób ów człowiek ukazuje swoją głęboką mądrość i logiczne myślenie – skoro ci „bogowie” nie mają żadnej realnej mocy, to czemu miałbym im oddawać cześć? Jest to dowód na to, że jedynym godnym czci jest Ten, który ma władzę nad wszystkim – Allah, Miłosierny, Stwórca.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Czysty monoteizm (tauhid) – werset uczy nas, że wiara w jednego Boga jest naturalną i logiczną postawą. Człowiek rozumny nie będzie oddawał czci temu, co nie przynosi ani korzyści, ani szkody.
2. Pokładanie ufności w Allahu – wierzący wie, że tylko Allah może go ochronić i uratować. To buduje w sercu spokój i oddanie się Bogu we wszystkich sprawach.
3. Odwaga w głoszeniu prawdy – bohater tego wersetu nie bał się sprzeciwić swojemu ludowi i jasno wyrazić swoją wiarę, nawet wiedząc, że może to spotkać się z wrogością. Uczy nas to, że prawda jest ważniejsza niż akceptacja otoczenia.
4. Mądrość w argumentacji – werset pokazuje, jak można przekonywać innych do wiary w sposób logiczny i przemyślany, bez agresji, ale z jasnością i siłą argumentu.
5. Prawdziwe wstawiennictwo należy tylko do Allaha – żaden bożek ani stworzenie nie ma prawa do wstawiennictwa bez pozwolenia Boga. To On decyduje o wszystkim, a nie „pośrednicy”, których ludzie sobie wymyślili.
6. Miłosierdzie Boga – Allah przedstawiony jest jako „Ar-Rahman” (Miłosierny), co przypomina nam, że nawet w chwilach próby i trudności, Bóg jest Miłosierny i sprawiedliwy, a Jego decyzje są zawsze mądre.