Sura Ja Sin — Werset 33

Znaczenie słów:

• آيَةٌ – znak, dowód, świadectwo.
• الْمَيْتَةُ – martwa, sucha, pozbawiona roślinności.
• أَحْيَيْنَاهَا – ożywiliśmy ją, przywróciliśmy jej życie.
• حَبًّا – ziarno, zboże (np. pszenica, jęczmień i tym podobne).

Tafsir (wyjaśnienie):

Bóg Wszechmogący zwraca uwagę niewierzącym, którzy zaprzeczają zmartwychwstaniu, na ziemię martwą i suchą, pozbawioną jakiejkolwiek roślinności. Oto On – Ten, który ma władzę nad wszystkim – sprowadza na nią wodę z nieba, a ona ożywa i wypuszcza z siebie różne rodzaje roślin i zbóż, z których ludzie się żywią. Ten, który ożywia martwą ziemię i wydobywa z niej pożywienie, jest w pełni zdolny do wskrzeszenia zmarłych i zebrania ich w Dniu Sądu. Wskazanie na ziarno jako pożywienie ma szczególne znaczenie, ponieważ jest ono podstawą utrzymania ludzi i zwierząt. Ten, kto potrafi ożywić ziemię po jej śmierci, z pewnością potrafi też ożywić stworzenia po ich śmierci.

Korzyści płynące z wersetu:

• Ten werset ukazuje nam wielkość potęgi Boga i Jego doskonałą władzę nad całym stworzeniem, co umacnia wiarę w zmartwychwstanie.
• Zwraca naszą uwagę na cud natury, który codziennie obserwujemy – ożywianie martwej ziemi – abyśmy wyciągali z niego wnioski i refleksje.
• Uczy nas, że Bóg jest źródłem wszelkiego życia i zaopatrzenia, dlatego powinniśmy być Mu wdzięczni za Jego nieustanne dobrodziejstwa.
• Werset ten jest dowodem na to, że zmartwychwstanie jest prawdą, a życie doczesne nie jest końcem istnienia człowieka.