சூரா யாஸீன் — வசனம் 33

சொற்பொருள்:

• الْأَرْضُ الْمَيْتَةُ: வறண்டு, உயிரற்ற நிலம்.
• أَحْيَيْنَاهَا: மழை நீரை இறக்கி அதை செழிப்பாக்கினோம்.
• حَبًّا: கோதுமை, பார்லி போன்ற தானிய வகைகள்.

விளக்கம்:

மறுமை நாளை மறுக்கும் இணைவைப்பாளர்களுக்கு, அல்லாஹ்வின் வல்லமையை நிரூபிக்கும் ஓர் அத்தாட்சியாக வறண்டுபோன பூமி இருக்கிறது. அந்தப் பூமி உயிரற்றுக் கிடக்கிறது. நாம் அதன் மீது மழையை பொழியச் செய்து, அதை உயிர்ப்பிக்கிறோம். பின்னர் அதிலிருந்து கோதுமை, பார்லி போன்ற தானிய வகைகளை வெளிப்படுத்துகிறோம். மனிதர்களும், அவர்களின் கால்நடைகளும் அதிலிருந்து உண்கின்றனர்.

வறண்டுபோன பூமியை மழையால் உயிர்ப்பித்து, அதிலிருந்து உணவை வெளிப்படுத்தக்கூடிய அல்லாஹ், இறந்த மனிதர்களையும் மறுமை நாளில் உயிர்ப்பிக்க வல்லவன் என்பதற்கு இது தெளிவான ஆதாரமாகும். மண்ணில் புதைந்த விதைகள் எவ்வாறு முளைத்து செடிகளாக வளர்கின்றனவோ, அவ்வாறே மண்ணில் புதைந்த மனிதர்களும் மறுமை நாளில் உயிர்ப்பிக்கப்படுவார்கள். இந்த உவமை மறுமை நாளின் நிகழ்வை உள்ளங்களில் பதிய வைக்கிறது.

பயன்கள்:

1. இறைவனின் வல்லமையைக் காண விரும்புவோர், இயற்கையின் அற்புதங்களைக் கவனிக்க வேண்டும். வறண்ட பூமி பசுமையாவதே மறுமை உயிர்ப்பின் மாதிரியாகும்.
2. ஒவ்வொரு உணவுப் பொருளிலும் அல்லாஹ்வின் அருள் பொதிந்துள்ளது. நாம் உண்ணும் ஒவ்வொரு கைப்பிடி தானியமும் அவனது கருணையின் அடையாளம்.
3. இறைவனின் அருளை நினைத்து நன்றி செலுத்துவதும், அவனது வல்லமையை உணர்ந்து அவனுக்குக் கீழ்ப்படிவதும் ஒவ்வொரு முஸ்லிமின் கடமையாகும்.
4. மறுமை நாளின் நம்பிக்கை ஒருவரின் வாழ்க்கையை ஒழுங்குபடுத்துகிறது. அந்த நம்பிக்கை அவரை நல்ல செயல்களில் ஈடுபட வைத்து, தீய செயல்களிலிருந்து விலக்குகிறது.