Suurah Yaa-Siin — Aayad 33

Macnaha Erayada:

• Al-Ardul Maytatu: Dhulka engegan, oo aan wax ka bixin.
• Ahyaynaahaa: Waxaan noolaynnay biyo roob ah oo aan ku soo dejinay.
• Habban: Midho ama badar sida sarreenka iyo shaciirka.

Tafsiirka:

Ilaahay Subxaanahu watacaalaa wuxuu u sheegayaa dadka gaalada ah ee beeninaya soo bixinta iyo qiyaamada inay jirto calaamo iyo tusmo ku tusaysa qudrada Ilaahay ee ballaaran. Calaamaddaas waxa weeye dhulka engegan ee dhintay, kaas oo aan ku soo dejinay biyo roob ah, markaas aan ku noolaynnay, waxaana ka soo bixinnay midho iyo badar kala duwan sida sarreenka, shaciirka iyo waxa la midka ah, kuwaas oo dadku ay cunaan. Haddaba kan nooleeyay dhulka dhintay ee engegan, kana soo bixiyay midho iyo badar, waa uu karayaa inuu nooleeyo dadkii dhintay oo soo bixiyo qabrigooda. Sidaa darteed, qiyaamadu waa xaq waana iman doontaa, maxaa yeelay qudrada Ilaahay waxba kama cagajuglaysato.

Faa'iidooyin laga qaato aayaddan:

1. Qudrada Ilaahay ee Ballaaran: Aayaddan waxay noo tusinaysaa in Ilaahay yahay kan wax nooleeya, isagoo dhulka dhintay nooleeya, sidaas oo kale wuxuu nooleyn doonaa dadka dhintay maalinta qiyaamaha.
2. Iimaanka Soo Bixinta: Dhulka engegan oo noolaaday waa caddayn muuqata oo ku tusinaysa in soo bixintu ay tahay xaq, taasoo dadka ku xoojinaysa iimaankooda.
3. Shukriga Nicmada: Marka dadku ay arkaan cuntada ay ka cunaan dhulka, waa inay ku xusuustaan nicmada Ilaahay oo ay ku shukriyaan, isla markaana ay u mahadnaqaan Eebahood.
4. Tafakurka Abuurka: Aayaddan waxay ku boorrinaysaa dadka inay ku fiirsadaan abuurka Ilaahay, maxaa yeelay tafakurka aayaadka Ilaahay wuxuu dadka u sii xoojiyaa iimaan iyo cibaado.