Surat Yasin — Ayat 36

1. Tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• سُبْحَانَ : Maha Suci, tegesé nyucekake Allah saka samubarang sing ora pantes kanggo Panjenengané.
• الْأَزْوَاجَ : pasangan-pasangan utawa jinis-jinis (jenis lanang lan wadon, utawa warna-warna jinise).
• تُنبِتُ : thukul, metu saka bumi.
• أَنفُسِهِمْ : awaké dhéwé (manungsa).
• مِمَّا لَا يَعْلَمُونَ : saka barang sing ora padha ngerti (ora kasumurupan manungsa).

1. Tafsiré ayat:

Allah SWT iku Maha Suci lan Maha Luhur, ora ana sing bisa madhani Panjenengané. Panjenengané sing nitahake sakèhing pasangan utawa jinis saka apa waé sing thukul ing bumi, kayata woh-wohan, tetuwuhan, lan tanduran. Ora mung kuwi, Panjenengané uga nitahake pasangan saka awaké manungsa dhéwé, yaiku lanang lan wadon. Lan luwih saka kuwi, Panjenengané isih nitahake warna-warna makhluk liyané sing durung dimangerteni lan ora kasumurupan déning manungsa, kayata kéwan ing dharatan, ing segara, lan liya-liyané. Kabeh mau nuduhaké yèn mung Allah sing kuwasa nitahake lan ora ana siji waé sing bisa madhani Panjenengané.

1. Faedah sing bisa dijupuk:

• Ayat iki ngélingaké marang kita yèn alam donya iki kebak pasangan lan jinis sing wis ditata rapi déning Allah, mula kita kudu tansah ngakoni kaluhurané Allah.
• Kanthi ngerti yèn Allah sing nitahake kabeh, kita dadi luwih cedhak lan tresna marang Islam, amarga Islam mulang kita ngakoni siji Allah sing Maha Kuwasa.
• Ayat iki uga mbukak pikiran kita yèn isih akèh makhluk Allah sing durung kita ngerti, mula kita kudu andhap asor lan ora gampang gumunggung karo kawruh sing sithik.
• Sapa waé sing maca lan nggatekake ayat iki bakal rumangsa kepéngin luwih akèh sinau babagan Al-Qur'an, amarga Al-Qur'an ngandhut kawruh sing jembar lan nggumunake.