Surat Yasin — Ayat 37

1. Tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• آيَةٌ (ayah): tandha utawa bukti sing nuduhake kekuwasané Allah.
• نَسْلَخُ (naslakhu): nyabut utawa nglungsur, kaya nyabut kulit saka awak.
• مُظْلِمُونَ (muzlimun): wong-wong sing ana ing pepeteng.

1. Tafsir ayat:

Lan ana tandha liya kanggo wong-wong mau sing nuduhake kekuwasané Allah lan kudu padha ngakoni kamulyané. Yaiku wengi iki, Allah nyabut utawa nglungsur awan saka wengi, kaya nyabut kulit saka awaké. Nalika srengenge angslup, awan sing padhang mau banjur ilang lan diganti karo pepeteng. Sanalika wong-wong mau banjur padha ana ing kahanan peteng ndhedhet, ora bisa ndeleng apa-apa tanpa pepadhang saka Allah.

Kedadeyan ganti-gantine awan lan wengi iki dadi bukti sing cetha banget menawa ana Dzat sing ngatur lan nguwasani alam iki kanthi teratur lan sampurna. Ora mungkin kedadeyan iki mung saka awake dhewe tanpa ana sing ngatur. Allah sing nggawe wengi lan awan, Allah uga sing ngganti lan ngatur supaya manungsa bisa urip kanthi tentrem lan bisa ngrasakake nikmat istirahat ing wayah wengi lan golek rezeki ing wayah awan.

1. Faedah sing bisa dijupuk:

• Ayat iki ngajak kita padha mikir lan ngakoni kamulyané Allah liwat tandha-tandha ing alam sekitar kita, mula kita saya kuwat imané lan saya cedhak marang Allah.
• Ganti-gantine awan lan wengi mulangake marang kita babagan keteraturan lan keseimbangan sing wis diatur déning Allah, dadi kita kudu tansah syukur marang saben nikmat sing diparingake.
• Kanthi ngerteni menawa pepeteng iku asalé lan pepadhang iku nikmat saka Allah, kita dielingake supaya ora sombong lan tansah ngandelake uripé marang Allah.
• Ayat iki uga nduduhake menawa Islam iku agama sing cocog karo akal lan alam, mula sapa waé sing mikir kanthi jernih mesthi bakal nemu kabeneran lan kaendahané ajaran Islam.