Surja Ja Sin — Ajet 36

Kuptimet e fjalëve:

• El-Ezvâxh: llojet, çiftet, kategoritë.
• Mimmâ tunbitul-ardh: nga ajo që mbijnë dhe rriten nga toka, si bimët, drithërat dhe pemët.
• Min enfusihim: nga vetë njerëzit, pra meshkujt dhe femrat.
• Mimmâ lâ ya’lemûn: nga krijesat që njerëzit nuk i dinë, si kafshët e tokës dhe të detit, engjëjt, xhinët dhe krijesat e tjera.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Madhëruar është i pastër nga çdo mangësi dhe i lartësuar mbi çdo gjë. Ai është Ai që krijoi të gjitha llojet dhe çiftet, duke përfshirë atë që mbin nga toka – si bimët, drithërat, pemët dhe frutat e ndryshme – dhe nga vetë njerëzit, duke krijuar meshkujt dhe femrat, si dhe nga krijesat e tjera që njerëzit nuk i njohin, si kafshët e egra, krijesat e detit, engjëjt, xhinët dhe gjithçka tjetër që ekziston në qiej dhe në tokë. Allahu është i Vetmi që i krijoi të gjitha këto, prandaj askush nuk meriton të adhurohet përveç Tij, dhe asnjë krijesë nuk duhet të krahasohet me Të në asnjë formë.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Ajeti na mëson madhështinë e Allahut dhe fuqinë e Tij të pakufishme në krijim, gjë që e rrit besimin dhe bindjen tonë ndaj Tij.
2. Na bën të reflektojmë mbi krijesat e shumta dhe të larmishme rreth nesh, duke na shtyrë të falënderojmë Allahun për këto begati.
3. Na kujton se Allahu është i Vetmi Krijues dhe Zot i gjithësisë, prandaj adhurimi duhet t’i drejtohet vetëm Atij, duke na pastruar nga çdo formë idhujtarie.
4. Tregon se dituria e njeriut është e kufizuar, sepse ekzistojnë krijesa të panjohura për ne, gjë që na bën të përulim veten dhe të pranojmë madhështinë e Allahut.
5. Na nxit të studiojmë natyrën dhe krijesat, sepse kjo na afron më shumë te Allahu dhe na forcon imanin.