Sura Ja Sin — Werset 37

Znaczenie słów:

• Âyatun lahum – znak dla nich, dowód na jedność Boga i Jego wszechmoc.
• Naslakhu – zdejmujemy, ściągamy, usuwamy (jak skórę z ofiary), co oznacza stopniowe usuwanie światła dziennego.
• Muzlimūn – pogrążeni w ciemności, ci, których ogarnęła noc.

Tafsir (wyjaśnienie):

Allah – Wszechmogący i Najwyższy – wskazuje na kolejny znak swojej potęgi i jedności, którym jest następowanie po sobie nocy i dnia. Otóż Bóg „zdejmuje” światło dzienne z nocy, tak jak zdejmuje się skórę ze zwierzęcia, i w ten sposób ukazuje ciemność, która była pierwotna, a dzień jest niejako „nałożony” na noc. Gdy słońce zachodzi, Bóg usuwa jasność i wprowadza mrok, a ludzie nagle znajdują się w ciemności, która ich otacza. Ten płynny i precyzyjny proces – bez żadnych zakłóceń – od zarania dziejów aż po kres czasu dowodzi, że to Allah – Jedyny – kieruje wszechświatem i że nikt inny nie ma w tym udziału. Zmiana dnia i nocy nie jest dziełem przypadku ani sił natury, lecz wyrazem mądrości i wszechmocy Stwórcy, który ustanowił ten rytm dla dobra ludzi.

Korzyści płynące z tej ajat:

• Obserwowanie zmiany dnia i nocy prowadzi do poznania Boga i umocnienia wiary w Jego jedność – kto widzi ten doskonały porządek, nie może zaprzeczyć, że ma on Stwórcę.
• Wszechświat jest księgą pełną znaków, które wzywają człowieka do refleksji i dziękczynienia – każdy zachód słońca jest przypomnieniem o potędze Allaha.
• Ten regularny cykl uczy nas pokory – człowiek nie ma władzy nad światłem ani ciemnością, a zatem powinien poddać się swemu Panu i szukać Jego prowadzenia.
• Zmiana dnia i nocy niesie ze sobą wiele korzyści dla życia ludzi – odpoczynek w nocy i praca w ciągu dnia – co jest dowodem miłosierdzia Boga wobec Jego stworzeń.