یس سۈرىسى — ئايەت 37

1. ئايەتتىكى ئاچقۇچلۇق سۆزلەرنىڭ مەنىسى:

— «ئايەت»: دەلىل، ئىبرەت، ئالامەت.

— «نەسلەخۇ»: سىلىپ ئالىمىز، ئايرىۋېتىمىز، يوقىتىمىز.

— «مۇزلىمۇن»: قاراڭغۇلۇققا كىرگۈچىلەر، زۇلمەتكە چۆمۈلگۈچىلەر.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئاللاھ تائالا بۇ ئايەتتە ئىنسانلارغا ئۆزىنىڭ بىرلىكى ۋە قۇدرىتىنىڭ مۇكەممەللىكىنى كۆرسىتىدىغان ئۇلۇغ بىر دەلىلنى بايان قىلىدۇ. ئۇ كېچە-كۈندۈزنىڭ ئالمىشىشىدىكى ھەيران قالارلىق تەرتىپتۇر. ئاللاھ كېچىدىن كۈندۈزنى سىلىپ ئالىدۇ، يەنى كۈندۈزنىڭ يورۇقلۇقىنى ئايرىۋېتىپ، كېچىنىڭ قاراڭغۇلۇقىنى كەلتۈرۈپ چىقىرىدۇ. ئەسلىدە قاراڭغۇلۇق ئاساس بولۇپ، كۈندۈز ئۇنىڭ ئۈستىگە كېلىدۇ. قۇياش پاتقاندا، كۈندۈز كېچىدىن سىلىنىپ ئېلىنىدۇ، شۇ ۋاقىتتا ئىنسانلار قاراڭغۇلۇققا كىرىپ قالىدۇ.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئەسكەرتىدۇكى، كېچە-كۈندۈزنىڭ بۇنداق ئېنىق ۋە مۇنتىزىم ئالمىشىشى ئاللاھنىڭ قۇدرىتىنىڭ ۋە ھېكمىتىنىڭ روشەن دەلىلىدۇر. ھېچقانداق كۈچ ئاللاھتىن باشقا بۇ تەرتىپنى بۇزۇپ، ئۆزگەرتىپ باقالمايدۇ. ئاللاھ بۇ ئايەت ئارقىلىق بىزنى ئۆزىنىڭ بىرلىكىنى تونۇشقا، قۇدرىتىنى ئويلاپ ئىبرەت ئېلىشقا چاقىرىدۇ.

ئەي ئىنسان! سەن ھەر كۈنى كېچە-كۈندۈزنىڭ ئالمىشىشىنى كۆرۈپ تۇرىسەن، ئەمما بۇنىڭ ئىچىدە قانچىلىك چوڭقۇر ھېكمەت بارلىقىنى ئويلىپ باقتىڭمۇ؟ ئاللاھ سېنى قاراڭغۇلۇقتا قالدۇرۇپ قويمايدۇ، بەلكى ھەر قېتىم كۈندۈزنى كەلتۈرۈپ، ساڭا يورۇقلۇق ئاتا قىلىدۇ. بۇ ئاللاھنىڭ رەھمىتى ۋە مېھرىبانلىقىنىڭ ئىپادىسىدۇر. شۇڭا، بىز ئاللاھقا شۈكۈر قىلىشىمىز، ئۇنىڭ بىرلىكىگە ئىمان كەلتۈرۈشىمىز ۋە ئۇنىڭ بۇيرۇقلىرىغا بويسۇنۇشىمىز كېرەك. ئاللاھ بىزنى ھىدايەت قىلغان بۇ ئۇلۇغ دىن ئىسلام ۋە قۇرئان كەرىم بىز ئۈچۈن ئەڭ چوڭ نېمەتتۇر. كېلىڭلار، بۇ نېمەتلەرنى قەدرىلەپ، ئاللاھنىڭ يولىدا مۇستەھكەم تۇرايلى!