Surat Yasin — Ayat 39

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• الْقَمَرَ : rembulan.
• قَدَّرْنَاهُ : wis ditemtokake ukuran lan lakune dening Allah.
• مَنَازِلَ : panggonan-panggonan utawa tahapan-tahapan (wujud-wujud rembulan saben wengi).
• عَادَ : bali utawa dadi maneh.
• الْعُرْجُونِ : tangkai pang saka wit kurma (kembang kurma) kang wis garing.
• الْقَدِيمِ : kang wis lawas utawa tuwa banget.

2) Tegese ayat:

Allah SWT ngandhakake bab rembulan minangka tandha kekuwasane. Rembulan iku wis ditemtokake dening Allah lumaku ing tahapan-tahapan tartamtu saben wengi. Wiwitane katon cilik banget kaya benang tipis, banjur saya gedhe nganti dadi rembulan kebak bunder, banjur saya cilik maneh sithik-sithik nganti pungkasane bali dadi tipis lan mlengkung. Wujude banjur padha karo tangkai pang wit kurma kang wis garing, tuwa, lan mlengkung. Tangkai pang kurma yen wis lawas mesthi saya tipis, saya mlengkung, lan saya kuning. Mula rembulan kang wis tekan tahap pungkasan iku diumpamakake kaya mangkono.

Kabeh iku nuduhake yen rembulan lumaku kanthi aturan kang wis ditemtokake dening Allah, ora mlaku sakarepe dhewe. Sing ngatur lan nemtokake kabeh iku mung Allah SWT, kang Maha Kuwasa lan Maha Ngerti.

3) Piwulang lan faedah saka ayat iki:

• Ayat iki ngajak kita padha mikir lan ngrenungake alam jagad, supaya saya tambah iman marang Allah kang Maha Kuwasa.
• Lakune rembulan kang teratur iku bukti yen jagad iki ora ana sing nggawe sembarangan, nanging ana Kang Nitahake lan Ngatur, yaiku Allah SWT.
• Kanthi nggatekake owah-owahane rembulan, kita bisa ngerti babagan pananggalan Islam (kalender Hijriyah) kang migunani kanggo ibadah, kayata nemtokake wulan Ramadhan, Syawal, lan liya-liyane.
• Ayat iki mulangake marang kita supaya tansah ngelmu lan nambah kawruh babagan tandha-tandha kekuwasane Allah ing alam semesta.
• Kabeh mau ndadekake kita saya cedhak lan saya tresna marang Islam, amarga Islam ngajak manungsa nggunakake akal lan atine kanggo ngerteni kebesaran Allah.