Surja Ja Sin — Ajet 39

Kuptimi i fjalëve:

• Menazil: stacione, vende të caktuara në qiell ku ndalet Hëna çdo natë.
• Urxhun: degë e thatë e palmës (hurme) që është e harkuar dhe e verdhë.
• Kadim: i vjetër, i lashtë.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar na tregon për një shenjë tjetër të madhështisë së Tij në krijimin e Hënës. Ai i ka caktuar asaj stacione të njohura në qiell, duke e bërë atë të lëvizë nëpër to natë pas nate. Në fillim të muajit, ajo shfaqet si një hënë e re e hollë, pastaj gradualisht rritet dhe bëhet e plotë, duke ndriçuar me dritën e saj të plotë. Më pas, ajo fillon të pakësohet sërish, duke u kthyer në formën e saj të hollë, derisa bëhet si një degë palme e vjetër dhe e tharë, e harkuar dhe e verdhë, për shkak të kohës së gjatë dhe tharjes së saj. Ky ndryshim i vazhdueshëm në formën e Hënës është një mrekulli që tregon fuqinë absolute të Allahut dhe urtësinë e Tij të pafund.

Përfitimet e nxjerra nga Ajeti:

1. Madhështia e Allahut në krijim: Ky ajet na fton të reflektojmë mbi rregullsinë e përsosur të universit, ku çdo gjë ka një sistem të caktuar. Kjo na forcon besimin në ekzistencën e Krijuesit të Urtë që menaxhon gjithçka me përsosmëri.
2. Njohja e kohës: Ndryshimi i Hënës nëpër stacionet e saj është një mjet për të llogaritur muajt dhe vitet, gjë që i shërben njeriut në adhurimin e tij, siç është agjërimi i Ramazanit dhe kryerja e haxhit.
3. Mësimi i përulësisë: Ashtu si Hëna kalon nga plotësia në pakësim, edhe jeta e njeriut ka periudha të ndryshme. Kjo na mëson të mos krenohemi me fuqinë apo pasurinë tonë, sepse gjithçka është e përkohshme dhe në ndryshim të vazhdueshëm.
4. Reflektimi mbi krijimin: Ky ajet na nxit të shikojmë qiellin dhe të mendojmë thellë mbi krijesat e Allahut, gjë që na afron më shumë te Krijuesi dhe na rrit dashurinë dhe frikën ndaj Tij.