Surja Ja Sin — Ajet 41

Kuptimet e fjalëve:

• "Dhurrijjetahum" (ذرّيتهم): këtu nënkuptohen paraardhësit dhe baballarët e tyre, sepse fjala "dhurrijje" në arabishte përdoret edhe për prindërit e mëparshëm, jo vetëm për pasardhësit.
• "El-fulk" (الفلك): anija.
• "El-mesh'hun" (المشحون): e mbushur plot, e ngarkuar plotësisht.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar përmend një shenjë tjetër të madhe që dëshmon fuqinë dhe madhështinë e Tij, si dhe mirësinë e Tij ndaj robërve. Ai thotë se është shenjë për njerëzit fakti që Ai i barti paraardhësit e tyre në anijen e mbushur plot – anija e Nuhut a.s. – kur erdhi përmbytja e madhe. Në atë anije, Allahu i shpëtoi besimtarët dhe ngarkoi në të nga çdo lloj krijese çift, në mënyrë që jeta të vazhdonte pas përmbytjes. Këta njerëz që iu drejtohet Kurani janë pasardhës të atyre që u shpëtuan në atë anije, sepse ata ishin në kurrizët e baballarëve të tyre që u ngarkuan në të. Ky është një argument i qartë se vetëm Allahu meriton adhurimin, sepse Ai është Ai që i shpëtoi njerëzit nga shkatërrimi dhe ua mundësoi vazhdimin e jetës në tokë.

Përfitimet e nxjerra nga ajeti:

1. Njohja e mirësive të Allahut ndaj njerëzve – shpëtimi i tyre nga përmbytja përmes anijes së Nuhut a.s. – e cila i bën ata ta falënderojnë dhe ta adhurojnë vetëm Atë.
2. Fuqia e Allahut në ruajtjen e jetës në tokë, duke bërë që pasardhësit e atyre që u shpëtuan të vazhdojnë ekzistencën e tyre deri në ditët tona.
3. Në këtë ngjarje ka mësim për njeriun që të mos harrojë se mbijetesa e tij është vetëm me dëshirën dhe mëshirën e Allahut, e cila e shtyn atë t'i drejtohet Atij me përulësi dhe bindje.
4. Ajeti na kujton se historia e popujve të mëparshëm nuk është thjesht tregim, por mësim dhe provë për ne që të besojmë në fuqinë e Allahut dhe të marrim këshillë prej saj.