Surat Yasin — Ayat 66

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• لَطَمَسْنَا (lathamasnaa): ngilangake utawa nyirnakake tandha-tandha mripat, nganti ora bisa ndeleng babar pisan.
• فَاسْتَبَقُوا (fastabaquu): padha balapan utawa padha enggal-enggalan.
• الصِّرَاطَ (ash-shiraath): dalan kang bener, yaiku dalan menyang swarga.
• فَأَنَّىٰ (fa-annaa): kepriye bisa, kepriye carane.
• يُبْصِرُونَ (yubshiruun): padha bisa ndeleng.

2) Tegesing ayat:

Yen Allah kersa, mesthi Allah wis nyirnakake pandelenge wong-wong mau, kaya dene Allah wis nutup cangkeme wong-wong mau. Banjur wong-wong mau padha balapan mlaku menyang dalan kang bener supaya bisa ngliwati lan mlebu swarga. Nanging kepriye bisa kelakon, yen pandelenge wae wis ora ana? Mesthi ora bisa ndeleng dalan mau. Dadi, yen Allah kersa, wong-wong kafir mau ora bakal bisa nemokake dalan kang bener, lan ora ana siji-sijia saka wong-wong mau kang bisa oleh pituduh.

3) Piwulang lan faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki nuduhake gedhene kuwasa lan kersane Allah. Yen Allah kersa, sakabehe bab iku gampang banget kanggo Panjenengane. Mula, awake dhewe kudu tansah sumarah lan nyuwun pitulungan marang Allah.
• Pandeleng iku peparing saka Allah kang kudu disyukuri. Amarga pandeleng iku bisa dadi dalan kanggo ngerti tandha-tandha kebesaraning Allah lan nemokake dalan kang bener.
• Ayat iki ngelingake marang wong kafir yen kabeh kabegjan lan pituduh iku mung saka Allah. Tanpa pitulungane Allah, manungsa ora bakal bisa nemokake dalan kang bener.
• Kanggo wong mukmin, ayat iki nuwuhake rasa syukur lan tambah percaya marang Allah, amarga Allah tansah paring pituduh lan njaga awake dhewe saka kesasar.
• Islam mulangake yen kabeh iku ana ing astane Allah. Mula, aja padha sombong lan aja rumangsa bisa nemokake dalan kang bener tanpa pitulungane Allah.