سورت صافات — آیت 110

د معنیٰ لرونکي کلمې:

په دې آیت کې کومه ځانګړې پرده یا نااشنا کلمه نشته، خو د «محسنین» کلمه مهمه ده چې له «احسان» څخه اخیستل شوې ده. احسان په دوه معنیٰ راځي: یوه دا چې انسان په عبادت کې داسې وي لکه څنګه چې الله تعالی یې ویني، او بله دا چې له نورو سره ښه چلند او نیکي وکړي.

د آیت تفسیر:

الله تعالی په دې آیت کې د خپل پیغمبر حضرت ابراهیم علیه السلام د قربانۍ پیښې ته اشاره کوي. کله چې ابراهیم علیه السلام د الله تعالی په امر سره خپل زوی د قربانۍ لپاره چمتو کړ، الله تعالی د هغه دغه لویه اطاعت او تسلیمي ومنله او د هغه په ځای یې یوه لویه قرباني ورکړه. بیا الله تعالی د دې آیت په وسیله وایي چې لکه څنګه چې مونږ ابراهیم علیه السلام ته د هغه د احسان او اطاعت له امله دا لوی جزا ورکړه، همداسې به مونږ هر هغه چا ته جزا ورکړو چې په خپلو اعمالو کې احسان کوي، یعنې خپل عبادت په بشپړه توګه د الله تعالی لپاره اخلاص سره کوي او د هغه په امرونو کې بشپړ تسلیم وي. دا د الله تعالی د تل پاتې سنت او قانون دی چې نیکي کوونکو ته به تل نیکي جزا ورکوي.

فايدې:

1. دا آیت مونږ ته د الله تعالی د فضل او رحمت زېری راکوي چې هغه د خپلو نیکو بندګانو عملونه هیڅکله ضایع نه کوي.
2. مونږ ته دا درس راکوي چې په عبادت او اطاعت کې باید اخلاص او بشپړ تسلیمي وي، لکه څنګه چې حضرت ابراهیم علیه السلام وکړه.
3. دا آیت مونږ ته هیله او خوشبیني ورکوي چې که مونږ په خپل ژوند کې نیکي او احسان وکړو، الله تعالی به مونږ ته هم د خپل فضل په وجه جزا او انعام راکړي.
4. دا آیت د احسان د مقام اهمیت ښیي، چې احسان د ایمان او تقوا تر ټولو لوړه درجه ده او الله تعالی د محسنینو سره ځانګړې مینه لري.