سوڕەتی سافات — ئایه‌ت 110

وەتا واتایان:

(كَذَٰلِكَ) بەم شێوەیە، (نَجْزِي) پاداشت دەدەین، (الْمُحْسِنِينَ) چاکەکاران.

تەفسیر:

ئەی خەڵکینە! خوای گەورە لەم ئایەتە پیرۆزەدا دەفەرموێت: هەروەک چۆن پاداشتی ئیبراهیمی خەلیلمان دایەوە بەھۆی گۆڕانکاری و ملکەچییەکەی بۆ فەرمانەکەمان و بەھۆی ئەو قوربانەی کە بە دڵێکی پڕ لە ئیمان و ویستێکی پتەو ئەنجامی دا، بە ھەمان شێوە پاداشتی ھەموو چاکەکاران دەدەینەوە. ئەمە بەڵێنێکی ڕاست و دروستە لە لایەن پەروەردگاری میهرەبانەوە.

ئەی موسڵمان! ئەم ئایەتە مژدەیەکی گەورەیە بۆ ھەموو ئەو کەسانەی کە لە ژیانیاندا ڕێبازی چاکە و چاکەکاری دەگرنەبەر. خوای گەورە وەفادارە بە بەڵێنەکەی و پاداشتی چاکەکاران بەفیڕۆ نادات. کەواتە ئەی بەندەی خوا! تۆش لەو ڕێبازە بەردەوام بە، چاکە بکە لە ھەموو کارەکانتدا، دڵنیابە کە خوای گەورە تۆ دەبینێت و پاداشتی تۆ دەداتەوە، ھەرچەندە کەم بێت یان شاراوە بێت.

ئەی خوشک و برای ئیماندار! ئەم ئایەتە فێرمان دەکات کە چاکەکاری تەنھا بۆ خواپەرستی نییە، بەڵکو ھەموو کارێکی چاک کە بۆ ڕەزامەندی خوا بکرێت، لە خزمەتکردنی خەڵکەوە بگرە تا بەرگری لە دادپەروەری و ڕاستی، ھەمووی لە ژێر سایەی ئەم بەڵێنە پیرۆزەدایە. جا با ھەر یەکێک لە ئێمە ھەوڵ بدات لە ڕیزی چاکەکاراندا بێت، تا شایستەی ئەم پاداشتە گەورەیە بێت کە خوای گەورە بەڵێنی داوە.

ئەی خوایە! ئێمە لە ڕیزی چاکەکاران بژمێرە و پاداشتی چاکەکارانمان پێ ببەخشە، بەھۆی ڕەحمەت و بەھرەی خۆت، ئەی میهرەبانترینی میهرەبانان!