Sura As-Saffat — Werset 121

Znaczenie słów:

• كَذَٰلِكَ – w ten sposób, tak samo.
• نَجْزِي – nagradzamy, wynagradzamy.
• الْمُحْسِنِينَ – ludzi czyniących dobro, szczerze oddanych Bogu.

Tafsir (wyjaśnienie):

Bóg Wszechmogący zapewnia, że tak jak wynagrodził Proroka Musę (Mojżesza) i Proroka Haruna (Aarona) – pokój z nimi oboma – za ich cierpliwość, wierność i doskonałe wypełnianie Jego poleceń, tak samo nagradza wszystkich ludzi czyniących dobro. Nagroda ta obejmuje zarówno dobro w życiu doczesnym – jak dobre imię, szacunek i powodzenie – jak i najwspanialszą nagrodę w życiu ostatecznym, czyli Raj. Czynienie dobra (ihsan) oznacza szczerość wobec Boga, doskonałość w oddawaniu czci oraz życzliwość wobec Jego stworzeń. Bóg nie marnuje trudu tych, którzy czynią dobro, lecz obdarza ich pełną i hojną zapłatą. Werset ten jest także pochwałą obu proroków i potwierdzeniem, że należeli oni do grona ludzi prawdziwie oddanych Bogu, którzy osiągnęli najwyższy stopień wiary.

Korzyści płynące z wersetu:

• Pokazuje, że Bóg jest Sprawiedliwy i nie pozostawia bez nagrody żadnego dobrego uczynku – to dodaje wiernym otuchy i motywuje do wytrwania w dobru.
• Uczy, że droga do Bożej nagrody jest otwarta dla każdego, kto czyni dobro, niezależnie od czasu i miejsca – wystarczy szczera intencja i wytrwałość.
• Podkreśla, że prawdziwy sukces nie polega na bogactwie czy sławie, lecz na bliskości Boga i Jego zadowoleniu.
• Werset ten umacnia miłość do proroków i zachęca do naśladowania ich w cnocie, cierpliwości i całkowitym oddaniu Stwórcy.
• Przypomina, że każdy człowiek może osiągnąć wysoki stopień u Boga przez swoje uczynki, co nadaje życiu sens i cel.