Sura As-Saffat — Werset 122

Znaczenie słów:

• إِنَّهُمَا — zaprawdę, oni obaj (Mojżesz i Aaron)
• مِنْ عِبَادِنَا — spośród Naszych sług
• الْمُؤْمِنِينَ — wierzących, utwierdzonych w wierze

Tafsir (wyjaśnienie):

Bóg Wszechmogący wychwala tutaj dwóch swoich proroków — Mojżesza i Aarona (pokój z nimi obojgiem), potwierdzając, że obaj należeli do grona Jego wybranych sług, którzy doskonale wypełniali Jego nakazy i wyróżniali się szczerym, głębokim i niezachwianym wierzeniem w Jego jedność oraz w Jego obietnice. Byli to ludzie, którzy nie tylko deklarowali wiarę słowami, lecz potwierdzali ją czynami — całkowitym poddaniem się woli Stwórcy, cierpliwością w głoszeniu prawdy oraz wytrwałością w obliczu przeciwności. Ich wiara była doskonała i kompletna, obejmująca zarówno przekonania serca, jak i praktykę życia codziennego. Bóg wyróżnił ich tym świadectwem, aby ukazać, że prawdziwa wielkość człowieka nie polega na bogactwie czy władzy, lecz na szczerej wierze i posłuszeństwie wobec Stwórcy. To również dowód, że Bóg nie zapomina o swoich wiernych sługach — przeciwnie, otacza ich Swoją łaską i obdarza ich chwałą wśród ludzi.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

• Wiara jest najcenniejszym skarbem człowieka; to ona podnosi rangę sługi w oczach Boga, nawet jeśli nie posiada on żadnych dóbr materialnych.
• Prawdziwi wierzący to ci, którzy łączą wiarę serca z dobrymi uczynkami — tak jak Mojżesz i Aaron, którzy nie tylko wierzyli, ale też działali zgodnie z tym, co im zostało objawione.
• Bóg nagradza swoich wiernych sługów — jeśli nie w tym życiu, to z pewnością w życiu ostatecznym, a także pozostawia po nich dobre wspomnienie i pochwałę wśród kolejnych pokoleń.
• Ten werset uczy nas, że powinniśmy dążyć do tego, aby nasza wiara była głęboka i autentyczna, a nie powierzchowna — taka wiara jest bowiem źródłem spokoju i pewności w sercu.
• Przypomina nam, że Bóg zna swoich sług i świadczy o nich — dlatego każdy z nas powinien dbać o to, aby jego postępowanie było godne tego świadectwa.