Ас-Саффат сүрәсе — Аять 129

Сүзләрнең мәгънәләре:

• تَرَكْنَا – калдырдык, бүләк иттек.
• عَلَيْهِ – аңа (Ильяс галәйһиссәламгә).
• فِي الْآخِرِينَ – соңгы буыннар арасында, киләчәк өммәтләрдә.

Аять тәфсире:

Без Ильяс галәйһиссәламгә соңгы буыннар арасында мактаулы исем һәм гүзәл сыйфат калдырдык. Ягъни, аның исеме һәм яхшы сыйфатлары киләчәк буыннар арасында мәңгегә сакланып калыр, һәм һәр заманда аның турында мактап сөйләнер. Бу — Аллаһы Тәгаләнең аңа күрсәткән олы хөрмәте һәм бүләге. Аның пәйгамбәрлеге, тәүхидкә чакыруы һәм сабырлыгы турындагы хатирәләр соңгы заманнарга кадәр дәвам итәр. Бу хәл аның Аллаһы каршында югары дәрәҗәгә ирешкәнен күрсәтә, чөнки Аллаһы Тәгалә үзенең ихлас колларының исемнәрен мәңгелек итә.

Аятьтән алынган файдалар:

1. Яхшы эшләрнең һәм ихлас гыйбадәтнең нәтиҗәсе — Аллаһы тарафыннан мактау һәм гүзәл исем калдыру. Кеше дөньяда яшәгәндә изгелек кылса, Аллаһы аның исемен соңгы буыннарга кадәр саклый.
2. Пәйгамбәрләрнең һәм изге бәндәләрнең хатирәсе — Аллаһының рәхмәте белән мәңгелек. Бу мөэминнәргә дөньяда яхшы эшләр кылырга һәм гүзәл исем калдырырга дәртләндерә.
3. Аллаһы Тәгалә үзенең ихлас колларының хезмәтен югалтмый, киресенчә, аны бөтен кешелек алдында мәңгелек итә. Бу — мөэминнәр өчен зур өмет һәм рухландыру чыганагы.
4. Ислам динендә изгелекнең һәм тәүхиднең өстенлеге — ул кешенең исемен дөньяда да, ахирәттә дә мактаулы итә.