صافات سۈرىسى — ئايەت 129

1. ئايەتتىكى ئاساسلىق سۆزلەرنىڭ مەنىسى:

• وَتَرَكْنَا: بىز قالدۇردۇق، ئاتا قىلدۇق.
• عَلَيْهِ: ئۇنىڭغا، ئۇنىڭ ئۈستىگە.
• فِي الْآخِرِينَ: كېيىنكى ئەۋلادلار ئىچىدە، كېيىن كەلگەن ئۈممەتلەر ئارىسىدا.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

بۇ ئايەت ئىلياس ئەلەيھىسسالامغا بېرىلگەن ئۇلۇغ شەرەپنى بايان قىلىدۇ. ئاللاھ تائالا ئۇنىڭغا كېيىنكى ئەۋلادلار ئارىسىدا گۈزەل مەدھىيە ۋە ياخشى ئەسلىمە قالدۇردى. يەنى ئۇنىڭ ئىسمى ۋە ئەمەلى كېيىنكى ئۈممەتلەر ئارىسىدا ھۆرمەت بىلەن ياد ئېتىلىپ، ئۇلار ئۇنى ياخشىلىق بىلەن ئەسلىدى. بۇ ئاللاھنىڭ ئىتائەت قىلغۇچى بەندىلىرىگە بېرىدىغان مۇكاپاتىدۇر. ئىلياس ئەلەيھىسسالام ئاللاھقا ئىخلاس بىلەن ئىبادەت قىلغان، ئۇنىڭ بۇيرۇقلىرىغا بويسۇنغان مۇئمىن بەندىلەردىن ئىدى. شۇڭا ئاللاھ ئۇنىڭغا دۇنيادا گۈزەل نام قالدۇرۇش ۋە ئاخىرەتتە ئۇلۇغ مۇكاپات بېرىش ئارقىلىق ئىززەت-ھۆرمەت ئاتا قىلدى.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، ئاللاھ يولىدا سادىق بولۇپ، ئىخلاس بىلەن ئەمەل قىلغان كىشىنىڭ نامى ھەرگىز ئۆچمەيدۇ. ئۇنىڭ ياخشى ئەمەلى كېيىنكىلەرگە ئۈلگە بولۇپ قالىدۇ. شۇڭا ھەر بىر مۇئمىن ئاللاھقا ئىخلاس بىلەن ئىبادەت قىلىپ، ياخشى ئەمەللەرنى قىلىشقا تىرىشىشى كېرەك. ئاللاھ تائالا مۇھەببەت قىلغان بەندىلىرىنى دۇنيادا ۋە ئاخىرەتتە شەرەپلىك قىلىدۇ. بىز ئىلياس ئەلەيھىسسالامنىڭ ھاياتىدىن ئىبرەت ئېلىپ، ئاللاھنىڭ رازىلىقى ئۈچۈن سادىق ئەمەل قىلىشىمىز، شۇ ئارقىلىق كېيىنكىلەرگە ياخشى نام قالدۇرۇشىمىز كېرەك.