صافات سۈرىسى — ئايەت 27

1. ئايەتتىكى چۈشەندۈرۈشكە موھتاج سۆزلەر:

— «ئەقبەلە»: يۈزلەندى، قارىدى.

— «يەتەسائەلۇن»: بىر-بىرىدىن سوراشتى، ئۆزئارا سوراشقا كىرىشتى؛ بۇ يەردە ئۆزئارا ئەيىبلەش، تالاش-تارتىش قىلىش مەنىسىدە.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئۇ كۈندە گۇناھكارلار بىر-بىرىگە يۈزلىنىپ، ئۆزئارا سوراشقا، ئەيىبلەشكە ۋە تالاش-تارتىش قىلىشقا كىرىشىدۇ. بەزىلەر بەزىلەرنى ئەيىبلەپ: «سەن مېنى ئازدۇردۇڭ، سەن سەۋەب بولدۇڭ» دېيىشىدۇ؛ رەھبەرلەر ۋە ئەگەشكۈچىلەر ئۆزئارا مەسئۇلىيەتنى بىر-بىرىنىڭ ئۈستىگە ئاتىدۇ. ئەمما بۇ چاغدا ئەيىبلەش ۋە تالاش-تارتىشنىڭ ھېچ پايدىسى يوق — ئۇلار ئەمدى ئازابتىن قۇتۇلالمايدۇ، پۇشايمان قىلغانلىرىمۇ ئەسقاتمايدۇ.

بۇ ئايەت بىزگە مۇھىم بىر ئەسكەرتىش بېرىدۇ: دۇنيادا ياخشى يولغا يۈرۈش، ھەقىقەتنى ئاڭلاش ۋە ئەمەل قىلىش پۇرسىتى بار ۋاقىتتا تەدبىر قىلىش كېرەك. ئاخىرەتتە پۇشايمان قىلىش ۋە ئۆزئارا ئەيىبلەش ھېچقانداق پايدا بەرمەيدۇ. شۇڭا ئەقىللىق ئادەم بۇ دۇنيادىلا ئۆزىنى ھېسابقا تارتىدۇ، ياخشى ئەمەللەرنى كۆپ قىلىدۇ ۋە يامان يولغا باشلىغان كىشىلەردىن ئەگەشمەيدۇ. ئاللاھ تائالا بىزنى ھەقىقەتنى ئاڭلاپ، ئۇنىڭغا ئەمەل قىلىدىغان، ئاخىرەتتە پۇشايمان قىلىپ قالمايدىغان بەندىلىرىدىن قىلسۇن.