Surat As-Saffat — Ayat 5

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• رَبُّ (Rabb): Pangeran, sing nduweni, sing ngurus lan ngopeni.
• السَّمَاوَاتِ (as-samāwāt): langit-langit, kabeh langit.
• الْأَرْضِ (al-ardh): bumi.
• مَا بَيْنَهُمَا (mā bainahumā): apa wae sing ana ing antarane langit lan bumi.
• الْمَشَارِقِ (al-masyāriq): panggonan-panggonan metune srengenge, yaiku wetan ing saben mangsa.

1. Tafsir ayat:

Allah SWT iku Pangeran sing ngurus lan ngopeni kabeh langit, bumi, lan samubarang sing ana ing antarane, ora ana siji-sijia sing metu saka panguwasane. Panjenengane uga Pangeran sing ngatur srengenge ing panggonan metune lan panggonan surupe, saben dina lan saben mangsa ing saindhenging taun. Dadi, kabeh sing ana ing langit lan bumi iki, kalebu srengenge sing dadi tandha gedhene kekuwatane Allah, kabeh mau ana ing ngisor pangaturan lan panguwasane Allah. Ora ana liya sing bisa ngatur lan ngopeni kajaba Panjenengane.

1. Faedah sing bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake yen kabeh alam iki, saka langit sing dhuwur nganti bumi sing jembar, kabeh ana ing tangan Allah. Iki ndadekake ati tentrem, amarga ana Pangeran sing Maha Kuwasa lan Maha Ngopeni.
• Srengenge sing saben dina metu lan surup iku tandha kebesaran Allah. Sapa sing mikir babagan iki bakal tambah yakin yen alam iki ora ana sing gawe kajaba Allah.
• Ayat iki ngajak kita supaya tansah ngakoni kamulyane Allah lan ora nyembah marang liya kajaba Panjenengane, amarga mung Panjenengane sing pantes disembah lan diandelake.
• Kanthi ngerti yen Allah iku Pangeran kabeh, kita dadi luwih gampang syukur lan luwih cedhak marang agama Islam lan Al-Qur'an, amarga kabeh piwulange tansah nuntun marang kabecikan lan katentreman.