سورت صافات — آیت 57

د معنیٰ پیژندنه:

• نِعْمَةُ رَبِّي: زما د رب هغه نعمت او فضل چې په ما باندې یې وکړ، یعنې د ایمان هدایت او پرې ثابت قدم ساتل.
• الْمُحْضَرِينَ: هغه کسان چې د عذاب لپاره حاضر کړای شي، یعنې هغه کسان چې په دوزخ کې له عذاب سره ملګري کېږي.

د آیت تفسیر:

مؤمن سړی خپل هغه ملګري ته چې له ایمان یې انکار کاوه او هغه یې له حق لارې څخه اړوه، وايي: که چېرې زما د رب نعمت او فضل نه وای چې په ما یې وکړ، یعنې که هغه ما ته د ایمان هدایت نه وای کړی او په دې لارې یې ما نه وای ټینګ کړی، نو زه به هم ستا په څېر له هغو کسانو څخه وم چې د عذاب لپاره حاضر کړای شي او ستا سره به په دوزخ کې وم. خو د الله تعالی فضل او رحمت زما سره ملګری و، چې ما یې له دې سخت عذاب څخه وژغورلم او د ایمان پر لار یې رهبري کړم.

د آیت څخه ترلاسه شوي ګټې:

• د الله تعالی نعمت او فضل تر ټولو لویه نعمت ده چې انسان ته د ایمان او هدایت په بڼه ورکول کېږي، ځکه چې دا د دنیا او آخرت دواړو د سعادت سبب ګرځي.
• مؤمن باید تل د الله تعالی د نعمتونو یادونه وکړي او پر هغو باندې شکر وباسي، ځکه چې دا د ایمان د پیاوړتیا سبب کېږي.
• بد ملګری او بد صحبت کولای شي انسان د ایمان له لارې څخه واړوي او د هلاکت لامل شي، نو باید له بدو ملګرو څخه ځان وساتو.
• د الله تعالی فضل او رحمت انسان ته د هغو عذابونو څخه د خلاصون سبب کېږي چې په آخرت کې د کافرانو او ګناهګارانو په تمه دي.
• انسان باید تل له الله تعالی څخه د ثابت قدمۍ او د ایمان پر لار د پاتې کېدو غوښتنه وکړي، ځکه چې پرته له هغه د فضله هیڅوک نشي کولای چې په حق باندې ثابت پاتې شي.