Ас-Саффат сүрәсе — Аять 57

Сүзләрнең мәгънәләре:

— «Нигъмәте Рабби» — Раббымның рәхмәте, игелеге, миңа иман бирүе һәм туры юлга күндерүе.

— «Мин әл-мухдарин» — ґәзабка, утҡа китерелүчеләрдән, ягъни ґәзабка әзерләнгәннәрдән.

Аять тәфсире:

Бу сүзләрне әйтүче — бәһиштәге мөэмин кеше. Ул үзенең дусына, ягъни дөньяда аның белән бергә булган, ә менә хәзер ґәзабта ґәзабланган кәфергә мөрәҗәгать итеп әйтә: «Әгәр Раббымның миңа булган рәхмәте булмаса иде, ул мине иманга һидәят кылмаса иде һәм иманымда сакламаса иде, мин дә синең кебек ґәзабка китерелүчеләрдән булыр идем, синең белән бергә утҡа керер идем». Ягъни ул мөэмин Аллаһының үзенә булган зур рәхмәтен таный, чөнки Аллаһ аны иман белән бүләкләгән һәм аны кәферлектән, адашудан саклаган. Ул шулай ук үзенең дусының аны адаштырырга тырышуын да искә ала, ләкин Аллаһның рәхмәте аны саклап калган.

Аятьтән алынган файдалар:

1. Мөэмин кеше һәрвакыт Аллаһының үзенә булган рәхмәтен искә алырга тиеш, чөнки иман — Аллаһның иң зур бүләге.
2. Кеше үзенең туры юлда булуын үз көченә түгел, ә Аллаһның рәхмәтенә бәйле икәнен аңларга тиеш, бу аны тәкәбберлектән саклый.
3. Яман дусларның тәэсиреннән саклану өчен Аллаһка таянырга кирәк, чөнки алар кешене адаштырырга тырышалар.
4. Бу аять кешене һәрвакыт Аллаһтан һидәят сорарга һәм аның рәхмәтенә шөкер итәргә өйрәтә.