صافات سۈرىسى — ئايەت 57

1. لۇغەت ئىزاھاتى:

• ﴿نِعْمَةُ﴾: نېمەت، ئاتا قىلغان ياخشىلىق ۋە مەرھەمەت.
• ﴿الْمُحْضَرِينَ﴾: ھازىر قىلىنغۇچىلار، يەنى ئازابقا ئېلىپ كېلىنگەنلەر.

1. تەپسىر:

بۇ ئايەت جەننەت ئەھلىدىن بولغان بىر مۇئمىننىڭ دۇنيادىكى ھەمراھىغا قاراپ ئېيتقان سۆزىنىڭ داۋامىدۇر. ئۇ ئېيتىدۇ: ئەگەر پەرۋەردىگارىمنىڭ ماڭا ئىنئام قىلغان نېمىتى — يەنى ئىمانغا ھىدايەت قىلىشى ۋە ئۇنىڭدا مۇستەھكەم تۇرۇشقا تەۋپىق بېرىشى — بولمىسا ئىدى، مەن ھەم سەن بىلەن بىللە دوزاخقا ئېلىپ كېلىنگەنلەردىن بولۇپ قالاتتىم.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، ئىمان ۋە ھىدايەت پەقەت ئاللاھنىڭ پەزلى-مەرھەمىتى بىلەن بولىدۇ، ئىنسان ئۆز كۈچى بىلەنلا ھەقىقەتنى تاپالمايدۇ. شۇڭا ھەر بىر مۇئمىن ئاللاھقا شۈكۈر قىلىشى، ئۇنىڭ نېمىتىنى ئېسىدە تۇتۇشى ۋە باشقىلارنىمۇ ھەقىقەتكە چاقىرىشى كېرەك. ئاللاھ تائالا بىزنى ھىدايەت نېمىتىدىن ئايرىماسۇن، ۋە بىزنى ئازابقا ئېلىپ كېلىنگەنلەردىن قىلمىسۇن.