Suurah As-Saaffaat — Aayad 57

Macnaha Erayada:

• نِعْمَةُ رَبِّي: Nicmada Eebahay, taas oo ah hanuunka iyo toosinta iimaanka.
• الْمُحْضَرِينَ: Kuwa lagu soo xaadiri doono Cadaabka, ama kuwa lagu kulmin doono Naarta.

Tafsiirka:

Qofka mu'inka ahu wuxuu la hadlayaa saaxiibkiisii gaalowga ahaa ee ku jiray Naarta, isagoo ku leh: Haddaanan Nicmada Eebahay ii gaarin oo uu i hanuunin iimaanka, isagoo iga xafiday inaan ku raaco waxa aad igu yeedhaysay ee shakiga iyo diidmada, waxaan la mid ahaan lahaa kuwa lagu soo xaadiri doono Cadaabka, oo aan la joogi lahaa Naarta sidaad tahay. Laakiin Nicmada Eebahay baa i gaadhay, wuxuuna i hanuuniyay iimaanka, markaas baan ka badbaaday Cadaabkaas.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo Aayadda:

1. Qaddarinta Nicmada Iimaanka: Iimaanku waa nicmada ugu weyn ee Eebe ugu mannaysto addoonkiisa, waana sababta ugu weyn ee lagu badbaado Cadaabka.
2. Hanuunka Eebe waa sababta badbaadada: Qofkii Eebe hanuuniyo ma jiro wax dumin kara, qofkii Eebe dhumeeyana ma jiro wax hanuunin kara.
3. Dhabar adag oo kuwa gaalada ah: Aayaddu waxay muujinaysaa in kuwa xaqa diida ay ahaan doonaan kuwa lagu soo xaadiri doono Cadaabka, taas oo ku digaysa dadka inay ka fogaadaan gaalnimada.
4. Xusuusnaanta Nicmada Eebe: Waxaa inoo waajib ah in aan xusuusanno nicmada Eebe oo aan ku mahadnaqno, gaar ahaan nicmada iimaanka iyo hanuunka.
5. Saaxiibka xun waxyeeladiisa: Aayaddu waxay ka digaysaa saaxiibka xun ee dadka ka leexin kara jidka toosan, sida uu kan gaalowga ahu ugu yeedhay saaxiibkiisii mu'inka ahaa inuu ka leexiyo iimaanka.