Сураи Ас-Саффат — Оят 75

1. Маънои калимаҳо:

— «نَادَانَا»: моро нидо кард, ба сӯи Мо дуо кард.

— «الْمُجِيبُونَ»: ҷавобдиҳандагон, онҳое ки дуоро қабул мекунанд.

1. Тафсири оят:

Ба ростӣ, ки Нӯҳ (алайҳис-салом) ба сӯи Парвардигораш нидо кард ва дуо намуд, то Ӯро бар қавми худ, ки ӯро дурӯғгӯ шуморида буданд, ёрӣ диҳад. Пас Мо дуои ӯро ба некӯтарин сурат иҷобат кардем ва ӯро бар душманонаш пирӯз гардондем. Мо барои ҷавоб додан ба дуоҳои бандагони солеҳ чӣ некӯ ҷавобдиҳандаем! Мо дуои Нӯҳро қабул кардем ва қавми кофирашро ҳалок сохтем.

1. Фоидаҳои оят:

— Ин оят нишон медиҳад, ки дуо ва нидои бандаи солеҳ ба сӯи Парвардигор беҷавоб намемонад ва Худованд ба дуоҳо ҷавоб медиҳад.

— Худованд худро «беҳтарин ҷавобдиҳанда» тавсиф мекунад, ки ин боиси умедворӣ ва боварӣ ба раҳмати Ӯ мегардад.

— Сабри паёмбарон дар роҳи даъват ва таваккул ба Худованд дар лаҳзаҳои сахт намунаи ибрат аст.

— Ин оят моро тарғиб мекунад, ки дар ҳамаи ҳолатҳо ба Худованд рӯ оварем ва аз Ӯ мадад хоҳем, зеро Ӯ ҳамеша ба дуоҳои бандагони худ посух медиҳад.