سورت ص — آیت 20

د معنیٰ (کلمې):

• شَدَدْنَا: موږ پیاوړی کړو، قوي کړو.
• مُلْکَهُ: د هغه (حضرت داود علیه السلام) پاچاهي، واکمني.
• الْحِکْمَةَ: نبوت، پوهه، او په خبرو او کارونو کې سمه فیصله.
• فَصْلَ الْخِطَابِ: هغه خبره چې حق او باطل سره جلا کوي، د قضاوت علم، او په خبرو کې روښانه او قاطع بیان.

تفسیر:

دا آیت د حضرت داود علیه السلام د فضیلت او لوړ مقام په اړه دی. الله تعالی فرمايي چې موږ د هغه پاچاهي پیاوړې کړه، یعنې هغه ته موږ هیبت، قوت، او د دښمنانو پر وړاندې بریا ورکړه، چې د هغه حکومت مضبوط او باوقار شو. د دې ترڅنګ، موږ هغه ته حکمت (نبوت او پوهه) هم ورکړه، چې په ټولو چارو کې سمه فیصله وکړي. او بله لویه نعمت چې ورکړل شوه "فصل الخطاب" ده، یعنې هغه ته موږ د قضاوت علم، روښانه بیان، او د حق او باطل د جلا کولو وړتیا ورکړه، چې د خلکو ترمنځ په عدل سره فیصله وکړي او په خبرو کې دومره روښانتیا ولري چې هر څوک یې پوه شي.

فایدې (لارښوونې):

1. الله تعالی خپلو بندګانو ته چې څه ورکوي، د هغوی د مقام او خدمت له مخې ورکوي؛ حضرت داود علیه السلام ته یې د پاچاهۍ ترڅنګ نبوت او حکمت هم ورکړ، چې دواړه سره یوځای کول لوی فضیلت دی.
2. د واکمنۍ پیاوړتیا یوازې په ظاهري قوت نه ده، بلکې په هیبت، عدل، او د الله تعالی په تایید سره ده؛ چې دا زموږ لپاره درس دی چې د واک او مشرۍ په وخت کې باید له الله څخه مرسته وغواړو.
3. د "فصل الخطاب" نعمت ډېر لوی دی؛ دا موږ ته ښیي چې په خبرو کې روښانتیا، صداقت، او د حق ویل څومره مهم دي، او دا چې د خلکو ترمنځ د فیصلې په وخت کې باید عدل او حق ته غاړه کیښودل شي.
4. دا آیت موږ ته دا هم ښیي چې الله تعالی خپلو پیغمبرانو ته د دوی د رسالت د اداء کولو لپاره اړین وسایل او وړتیاوې ورکوي، چې دا د الله تعالی د رحمت او حکمت نښه ده.