Surja Sad — Ajet 20

Kuptimet e fjalëve:

• شَدَدْنَا: E forcuam, e bëmë të fortë.
• مُلْكَهُ: Mbretërinë e tij (të Dautit a.s.).
• الْحِكْمَةَ: Profecinë dhe diturinë e saktë në gjykime.
• فَصْلَ الْخِطَابِ: Të folurit e qartë dhe gjykimin e drejtë ndërmjet njerëzve.

Tefsiri i vargut:

Allahu i Lartësuar tregon për mirësitë e Tij ndaj robit të Tij, Davudit a.s., duke thënë se ia forcoi mbretërinë dhe ia bëri të fortë pushtetin, duke i dhënë autoritet, dinjitet dhe frikë në zemrat e armiqve, si dhe duke e ndihmuar me fitore ndaj tyre. Pastaj i dha atij profecinë, e cila është urtësia më e madhe, dhe ia mundësoi të gjykojë me drejtësi e mençuri në të gjitha çështjet. Gjithashtu, i dha atij aftësinë e të folurit të qartë dhe bindës, me anë të të cilit dallonte të vërtetën nga e pavërteta dhe jepte gjykime të drejta ndërmjet njerëzve, duke i shpjeguar çështjet në mënyrë të kuptueshme dhe të prerë.

Përfitimet nga vargu:

1. Allahu i Lartësuar i jep pushtet dhe forcë kujt të dojë nga robërit e Tij të devotshëm, dhe kjo është një dhuratë nga ana e Tij, jo nga mundi i njeriut.
2. Urtësia e vërtetë është dhuratë e Allahut, dhe ajo që ka vlerë të madhe është profecia dhe dituria që udhëzon te e vërteta.
3. Drejtësia në gjykim dhe qartësia në të folur janë nga cilësitë më të larta që Allahu i dhuron robërve të Tij të zgjedhur, dhe kjo na mëson që të përpiqemi të jemi të drejtë dhe të qartë në fjalët dhe veprat tona.
4. Ky varg na tregon se Allahu i mbështet robërit e Tij të sinqertë dhe u jep atyre fuqi e ndihmë, ashtu siç i dha Davudit a.s., gjë që na nxit të kërkojmë ndihmë nga Allahu në të gjitha çështjet tona.